Eyüp Çeri

Birisi San Francisco Mu Dedi?

2011-11-06T14:45:00.000-08:00

Her zamanki gibi uzun zaman oldu dostlar. Vakit bulup yazmak zorlaşıyor. Ya da ben bahaneler uyduruyorum yazmamak için.

Evet önceki yazımda da bas bas bağırdığım üzere ayıptır söylemesi San Francisco'dayım yaklaşık bir buçuk aydır. Daha da uzun bir süre buralarda olacağım gibi gözüküyor. Eğer bu yazımı Google'da "San Francisco" falan diye aratıp bulduysanız tam yerine geldiniz. Çünkü size hayatın sırlarını vericem. Yok lan geyik yapıcaz biraz hemen heveslenme. Eveet başlayalım artık.

Öncelikle Türkiye'den San Francisco'ya gelmek istiyorsanız kesinlikle uçak korkunuz olmaması lazım. Çünkü 16-17 saatiniz havada geçiyor. Ve inanın 16 saati tedirgin bir şekilde geçirmek ömürden 16 yıl alıyor. Benim uçak korkum var ama illa da Amerika görücem falan diyosanız Florida ya da New York'u deneyebilirsiniz. Bu partı hemen geçiyorum çünkü biliyorumki hepiniz daha önce uçağa binmiş Beyaz Türklersiniz.

San Francisco tam anlamıyla değişik bir şehir. Amerika'nın birçok yerini gezen insanlar da bunda hemfikir. Burada hayat akışınızı siz belirlersiniz. Huzur isterseniz merkezden (Downtown) uzakta; Sunset, Marina Green ya da Richmond taraflarında yaşayabilirsiniz. Tabii buralarda ev kiraları da ona göre artmakta. Yok ben eğlence istiyorum, partiler, gece klüpleri istiyorum derseniz Downtown bunun için biçilmiş kaftan. Castro Street ve Polk Street üzerinde birçok bar bulabilirsiniz. Tabii Castro Street'in gay mahallesi olduğunu da göz önünde bulundurun. Homofobik bir insan değilseniz burada bol bol eğlenebilirsiniz. Bunun yanında North Beach'de de bol bol barlar vardır. Bu arada North Beach bir kumsal değil, İtalyanların çoğunlukta olduğu bir cadde ismidir, onu da şimdiden bilmek gerekir. Sonra "nerede lan bu kumsal" diye aranmayın.

Birinci kural asla evinizdeki rahatı aramayın. Asla, asla, asla. Hele ki Türk yemeklerini hiç aramayın. San Francisco'da az sayıda Türk Restorantı var ve çok pahalılar. (bir kebabın yaklaşık 20 Dolar olduğu yerler var) Amerikan mutfağını sevmeye çalışın. Vaktiniz ve durumunuz varsa zaten evinizde Türk yemekleri yapabilirsiniz.

Aslında Amerikan Kültürü bize çok uzak değil. Çocukluğumuzdan beri empoze edildiği için pek çok şeye alışkınız. Öyle ki bazen tanıştığım Amerikanlardan daha çok Amerikan dizi veya film bilgisine sahip olduğumu fark ediyorum. Yemekler söz konusuysa zaten hamburger kültürünün içinde yaşıyoruz. Ya da Avrupalılar kadar rahat değiller. Burada tanıştığım Avrupalı insanlar çok daha rahat insanlar.

San Francisco'nun en çok neyini çok sevdin diye sorarsanız hiç düşünmeden vereceğim cevap "insanları" olacaktır. Kesinlikle hepsi güler yüzlü ve yardımcı insanlar. Hatta çoğu sen yardım istemeden derdini anlayıp yardım etme peşinde. Bir cafeye oturduğun zaman seninle sanki arkadaşınmış gibi sohbet etmeye başlamaları neredeyse ritüel. Bunlar San Francisco'ya mı yoksa Amerika'nın geneline mi özgü bilemem.

Eğer San Francisco'da belli bir süre yaşamak istiyorsanız ilk bilmeniz gereken şey Amerika'nın en pahalı 2. şehri olduğudur. Ki bazıları buna katılmamakta ve en pahalı birinci şehir olduğunu iddia etmektedir. Kiralar pahalı, restorantlar pahalı, oteller pahalı hatta su bile pahalıdır. Burada "sudan bile ucuz" deyimi inanın çok anlamsız olur.

İkinci bilmeniz gereken ise homeless popülasyonu. Homeless başkenti desek yeridir. Amerikanların söyledğine göre en çok San Francisco'da ikamet ediyormuş bunlar. Bir zararları var mı? Hayır. Ama şunu da bilmeniz gerekir bunların bir çoğu aklı dengesi yerinde olmayan ve sürekli uyuşturucu madde kullandıkları için değişik hallerde bulunan ve çok pis kokan insanlar. Eğer bir homeless yanınızdan geçerse hemen burnunuzu kapatmanızda yarar var. Ayrıca bu insanların çoğunlukta olduğu mahallelerden geçiyorsanız sürekli yere bakmanız gerekir. Ne de olsa kimse bir insan pisliğine basmak istemez.

San Francisco'da sürekli "sokak hesabı" yapmak zorundasınız. Dünyanın en güzel caddesinden geçerken birden kendinizi tabiri caizse "Tarlabaşı'nda" bulabilirsiniz. Öyle bir durumda hemen nerede olduğunuzun farkına varın ve hızlı adımlarla kendinizi güvenli yerlere atın. Şimdi size bulunmamanız gereken birkaç sokak ismi vererek büyük bir yardımda bulunacağım dostlarım. Bunlar; Turk St., Eddy St., Ellis St., O'Farrell St. Tabii bunlar çok uzun sokaklar ve her tarafları tehlikeli değil. Yine de siz uzak durmaya bakın.

Durun canım hemen gözünüz korkmasın. San Francisco sadece bunlardan ibaret değil. Burada insan eliyle yapılmış dünyadaki en büyük park var mesela; Golden Gate Park. Ve inanın çok ama çok güzel. Bu parkı gezmek için tüm bir gününüzü vermeniz gerekir. Onun dışında da pek çok parklar var. Meşhur Painted Ladies'in bulunduğu (fotoğraftaki evler) Dolares Park var mesela. Burada kendinizi çimlere bırakın ve karşınızda gitar çalan hippileri izleyin. Ya da köpekleriyle oynayan insanları.

Ocean Beach'e gidip bu uzun kumsalda yürüyüş yapın. Kesinlikle ama kesinlikle Golden Gate köprüsünden geçin. İnsan buradan geçerken sanki sonsuzluğu hissediyor. Hele ki o hafif sis çökmüşse altına.

Yazın dahi olsa üstünüze muhakkak uzun kollu birşey alın. İki sokak arası bile farklı soğukluklarda oluyor.

Burada hayatınızda görmediğiniz kadar limuzin göreceksiniz. Özellikle geceleri belki de 10 arabadan biri limuzin. Gece hayatı sabaha kadar devam ediyor. Sokaklar sabaha kadar eğlenen insanlarla dolu. Benim sevdiceğimle yaşadığım yer Jazz sokağı olarak geçiyor mesela ve özellikle hastasonları sabaha kadar kalabalık oluyor. Eğer jazz seviyorsanız San Francisco bunun için gerçekten doğru yer çünkü adım başı bir jazz cafe sizi karşılıyor.

Burada karmaşık bir toplu taşıma sistemi var. Bunu çözmek biraz zaman alabilir. Ama zaten benim tavsiyem bu şehirde yürümenizdir. İstanbul'da yürümeyi sevmeyen 2 insan olarak sevdiceğim ve ben burada yürümekten büyük keyif alıyoruz.

San Francisco bir turist kenti. Etrafta fotoğraf makineleriyle dolaşan insanlara alışıyorsunuz. Bir tarafta kendi kendine şarkı söyleyen zencileri görürken diğer tarafta koşusunu yapan süper atletik insanlara bakıyorsunuz. Burası değişik bir şehir dostlarım.

Merkezden uzaklaştığınız zaman yerlerde tek bir çöp dahi bulamazsınız. Bildiğin bal dök yala. Evlerden hiç bahsetmeyeceğim. Çünkü inanın bana dünyanın en güzel evleri burada bence. Eğer bunlardan birine sahip olmak istiyorsanız cebinizde en az 2 milyon dolarınızın olması lazım. Sadece hayal edin ve yürümeye devam edin.

Burası yaratıcılığı besleyen bir şehir. İki adam bu sokaklarda yürürken "Twitter" fikrinin doğduğunu biliyor muydunuz? Buna karşılık; Apple, Microsoft, Google hepsinin ana binası burada.

Buraya kadar gelmişken bi Alcatraz'ı gezersiniz artık. Fisherman's Wharf'a gidip kendinizi tam anlamıyla turist gibi hissedip deniz aslanlarını da görebilirsiniz.

Buraları gezerken Full House dizisinden esintiler de hissedeceksiniz ister istemez.

Herhalde bu bloğun en uzun yazısı oldu bu. Bu kadar bilgi şimdilik size yeter. Son olarak San Francisco kesinlikle gezilip görülmesi gereken yer yer çok güzel yer yer biraz korkutucu bir yer. Homelesslar, gayler, pahalılık ve değişken hava bu kentin en belirgin özellikleri. Hem Türkiye'de göremeyeceğiniz güzelliklere sahip hem de Türkiye'de göremeyeceğiniz kötü sokaklara. Burası değişik bir yer dostlarım.

Not: Yazının devamı gelecek daha çok anlatacak şey var. :)

San Francisco'ya Griş

2011-10-01T03:36:00.000-07:00

Daha önce uçağa hiç binmediyseniz ilk deneyiminizde 15 saat uçmayı önermem. Çünkü bu aleti ilk saatinizde sevmediyseniz geri kalan 14 saat size kalan tek şey tedirgin olmak olacaktır. Neyse ki ben sevdim. Ama yanınızda uçak korkusu olan birisi varsa bunun bir önemi yokmuş canlar.Sevdiceğimin ömründen ömür giderken benimkisinden de biraz çaldı. Fakat gideceğiniz yer San Francisco'ysa havaalanında iner inmez düşündüğünüz ilk şey "buna değer" oluyormuş. Evet milyonlarca okuyucuma bir süre buradan sesleneceğim.

Şimdilik söyleyeceğim şey şehrin kendine has havasının dışında kendine has bir kokusu da var. Bu koku daha önce hiç duymadığım, şimdilik alışmam gereken güzel bir koku. İnsanın güzel şeylere alışmaya çalışması ne güzel bi'şey...

Bir de insan Amerika'ya gidince ona en çok sorulan soru "Şimdi orada saat kaç?" oluyormuş.

Sıcak Çiko

2011-09-22T10:09:00.000-07:00

Uzun zaman oldu dostlar. Biliyorum çok korktunuz buraları bıraktım diye. Her gece yastıklarınıza gözyaşlarınızı bıraktınız ya Eyüp buralardan gittiyse diye. Telaşa gerek yok, uzun bir ara verdim sadece. Şimdi başlayalım parmak basacak şeylere. Ah ne kafiyeli oldu ben severim kahve.

Imdb ilk 250'yi tamamlamama az kaldı sayın okuyucum. Lakin hayatımın anlamı halen değişmedi. Hele aralarda o kadar sikko filmler var ki filmin yarısında evden çıktım. Sonra sinemada olmadığımı fark ettim ve eve dönüp filmi kapattım. Favori filmleri sıralamak gerekirse... Amaan çok uzun olur o şimdi sonra sıralarız. Ben o bıkmadan sıkılmadan blogunu bilgi denizine dönüştüren bloggerlardan değilim yalnız ve güzel okuyucum. Aslında bi blogger da değilim bloggerlardan da nefret ederim. Bak sinirim bozuldu gece gece.

Yeri gelmişken ben sıcak çikolata çok severim (evet yeri geldi ne var). Geçen gün oturdum bi kafeye. “Bi sıcak çikolata” istedim. 5 dakika sonra siparişim geldi. Gelmez olaydı. Bir de ne göreyim? Bu basbaya buz gibi bi sıcak çikolataydı. Şu tezatlığa bakınız. Soğuk sıcak çikolata. Hemen garsonu çağırdım. Resmen özne yüklem uyumsuzluğu vardı.

-“Bu ne terbiyesizlik güzel kardeşim” dedim.(Abartılı el hareketlerinde bulunmayı da ihmal etmedim).

Zaten insan birine “güzel kardeşim” diye sesleniyorsa bir yanlışlık vardır o işte.

- Senden soğuk isteseydim “bi soğuk sıcak çikolata derdim” diye isyanda bulundum.

-Git bana şunun sıcağını getir diye de haykırdım.

Garson gitti. Ben de arkasından çıktım kafeden. ikincisini bekleyecek kadar zamanım yoktu. Resmen kaçmıştım. Elim ayağım titredi doğrusu. Hemen bir markete girdim.

-“Abi en iyi sıcak çikolata hangisi” dedim. Nestle sıcak çikolatayı gösterdi.

-“Biz bunu hanımla her akşam içiyoz” diye ekledi.

Aldım paketi. Şimdi bunu nerede yapacaktım. Aklıma eve gitmek geldi. 19F ye bindim. Baktım akbil bitmiş. İstemeyerek de olsa para verdim. Aklımda hep o soru işareti vardı. Acaba sıcak bir sıcak çikolata deneyimi yaşayabilecek miydim? İçimi kıpır kıpır edecek miydi bu ürün. Yeterince sıcak olabiliyor muydu? Ayrıca akbil ne ara bitmişti? Otobüsten indikten sonra koşa koşa eve gittim. Merdivenleri nasıl çıktım inanın hatırlamıyorum. Sonra aklıma geldi. Ben giriş katında oturuyordum, hatırlamamam normaldi. Mutfağa geçtim. Sütü ısıttım, ürünü içine attım, karıştırdım. Sıra tadına bakmaya gelmişti. Ne yalan söyleyeyim çok gergindim.

İlk yudumu aldığımda aklıma çocukluğum geldi. İlk defa bisiklete binişim, ilk kopya çekişlerim, saklambaç oyununda saklanırken her defasında çişimin gelmesi olsun bunun gibi şeyleri hatırlattı bana. Ne ilgisi var diye düşündüm sonra. Evet hiçbir ilgisi yoktu çocukluğumla bunun. Ben çocukken hep meyve suyu içerdim. İlgi alaka kuramadım. Tam istediğim sıcaklıktaydı. İçim ısındı. Dışardan geldikten sonra ellerimi yıkamadığım aklıma geldi. İğrendim kendimden doğrusu.

Kısacası bu benim hayatımda içtiğim en güzel sıcak çikolata deneyimlerinden biri oldu. Tadım yerine geldi. Bu sırada Tadım benim ev arkadaşım olur. 1.70 boyunda esmer kara kuru bi çocuktur. O günden sonra ben bu sıcak çikolataya, “nestle sıcak çiko” dedim.

Artık Nestle 23 Nisan’da beni bi Ceo koltuğuna oturtur. O kadar reklamını yaptık. Neden bu kadar üzerinde durdum ben de anlamadım. Mal mıyım neyim?

Kıskanıyorum

2011-08-02T15:41:00.000-07:00

Şu Amerikan filmlerinde en stresli anlarda bile espri yapan adamları kıskanıyorum. Ben hayatta en ufak bir durumda telaş olurken, adam uzaylılarla savaşırken bile şaka yapabiliyor. Arkasından çığ düşerken yanındaki kıza göz kırpan mı dersin yoksa dev bir meteor yüzünden oluşan tsunamiden kaçtığı sırada artistliğini bozmayan mı.

Allah kimseyi bürokrasinin kucağına düşürmesin sevgili okuyucum. En ufak bir bürokratik bir işte balık olan ben öyle durumlarda bahsettiğim o adam gibi olmak istiyorum. Sadece bunu demek istemiştim.

Sen

2011-06-26T13:06:00.000-07:00

Komşuya ses gitmesin diye müziği sürekli kısan ama komşudan yüksek sesli müzik geldiği zaman asla gidip konuşamayan adam, beni iyi dinle:

Merhaba.
Ben de senden bahsediyordum.
Sen ne kılıbık adamsın.
Adamsın diyorum o da kibarlıktan.
Oğlum çık yukarıya konuş. Böyle böyle de. "Siz ne biçim insansınız" de. De oğlum de. Ağzını korkak alıştırma.
Sen var ya sen. Bir tek bu konuda değil her konuda kılıbıksın.
Dostlukları, arkadaşlıkları çok kolay tüketiyorsun mesela.
Zamanın değerini geçtikten sonra anlıyorsun.
Kronolojik sıraya göre yaşamıyorsun bir kere.
Sanki büyük başlamış yaşama da giderek çocuklaşmışsın. Bu ne biçim iş anlamadım.
Kalabalık başlamışsın dünyaya da sonra giderek yalnız kalmışsın.
Bilerek başlamışsın her şeye ama giderek cahil kalmışsın.
Okumuş okumuş da bir bok olamamışsın.
Sil baştan yaşaya yaşaya silgi izleriyle doldurmuşsun hayatını.
Defter kirlenmesin diye karalamaya korkar olmuşsun.
Hep silip yeniden başlamışsın. Yeniden, yeniden...
Öyle ki yeni artık eski kalmış.
Yeni sayfa açarken, hemen sonra başka bir sayfa açacağın belliymiş.
Ama bu hep yeni gelmiş sana.
Yeni eskimiş. Farkına varamamışsın.

Diyeceğim o ki;
Sonra insanın elinde büyümüş göz torbalarından başka bir şey kalmıyor.
O göz torbaların da içine yılları koyduğun için büyüyor.

Şarkının anafikirle alakası yok, sevdiğim için koydum. İlla ilgisi mi olmak zorunda ulan. Ama çok kurcalarsan aradan bir mesaj da çıkartabilirsin hani.

Azz Sonraa

2011-06-15T13:45:00.000-07:00

Uzun zamandır bir şeyler yazmak istiyorum ama sonra "Ne yazıcam yaa zaten kaç kişi okuyo" diye kendi kendime telkinde bulunuyorum. Sanırım -telkinde bulunmak-deyimini de yanlış kullandım ama kullanırsam da kullanayım yaa kim okuyo zaten. Günde 10-20 kişiyle dönmez bu blog hanımlar. İlla bir Pucca gibi sex hayatımımızı mı anlatalım? Erotik göndermeler yapıp sonunda acıtasyona mı bağlayalım ha ne yapalım? Ben burada araştırmacı blogger kimliğimle, Beyaz Türk imajımla var olmuşum. 2 senedir kah gülüp kah ağlatmışım. Bu mudur yani? Neyse girizgahımızı yaptık.

Üniversite de bitti bitecek. "Ne ara girdik de ne ara bitti anlamadım." Geyiğine girmek istiyorum. Birazdan gireceğim bekleyin. Azz sonraa...

Bir seçim daha geçirdi güzel halkım. Ampül kazandı haliyle. Şaşırmadık tabii. Annem ağlamaklı oldu biraz, evde bir matem havası esti. Ama geçti. Her şey geçer gider fazla takmamak lazım. Kim seçilirse seçilsin bu ülkenin hali belli. "Ne olacak bu memleketin hali?" Geyiğine girmek istiyorum. Birazdan gireceğim Azz sonraa...

Tezle uğraştık, bitti sonunda. Lakin (Nihat Doğan lakini) en son içindekiler bölümünü yapmak, tezi yapmaktan daha fazla uğraştırdı ben anlamadım. Lakin (Bu Nihat Doğan lakini değil) sonradan öğrendim ki bu Word'de bir tuş varmış ona basınca kendi kendine içindekileri oluşturuyormuş. "Teknoloji ne kadar ilerledi ya biz geride kalmışız." Geyiğine girmek istiyorum. Birazdan gireceğim. Azz sonraa...

Kendime okulun bittiğine inandıramıyorum. Sanki öğrencilik insanın hayatının sonuna kadar devam edecekmiş gibi geliyor. Yıllar boyunca şikayet edip duruyorsun. Sonra en tatlı yerinde bitiyor. Her güzel şeyin bir sonu var. "Yaşlanıyoruz valla" geyiğine girmek istiyorum. Birazdan gireceğim. Azz sonraa...

Hangover 2'yi izledim. "Birincisi daha komikti." Geyiğini hiç yapmayacağım. Ayrıca, Dexter kadar seveceğim diziler arıyorum. "Lost'da güzeldi ama sonu kötüydü ya." Geyiğini zaten yapmıştım buralarda bir yerlerde ara gör. Bir de Prison Break'ı hiç izlememiş olmayı isterdim. O Micheal'ın kafasındaki deli soruları yeniden yaşamak isterdim.

Veee tüm bu geyikleri yapmaya başlıyorum:

Muhabbet Adamı

2011-05-27T16:24:00.000-07:00

Size bir hayalimden bahsedeyim mi kardeşlerim:

Yer: Ege’de bir deniz kıyısı

Yanımdakiler: En sevdiklerim

İçkim: Rakı

Önümde Volkan Konak şarkı söylüyor. Haa bu arada yanımda bir de Sunay Akın var. Tam sohbet adamı be o da.

Böyle liseli gibi ortada ateş yakmışız. Volkan Konak almış sazını bize şarkılar söylüyor. Mimoza Çiçeğim’den başlıyor Yarim Yarim’le devam ediyor. Sonra bi bakmışım Nazım Hikmet. Lan ölmedi mi o adam? Oğlum hayal bu ne fark eder. Doğru ya hayal ediyorum. Nazım başlıyor şiirlerini okumaya. Sonra içeride geçirdiği günleri anlatıyor. Derken bir bakmışım Can Yücel. O da ölmüştü ama s. et. O da kadınlar hakkında ileri geri konuşmaya başlıyor. O konuştumu herkes gülmeye başlıyor. Tabii arada Sunay Akın da konuşuyor, “Bakın bakın ne dicem?” diye aralara giriyor Sunay abimiz. Derken Martin Lindstrom geliyor yanımıza. O nereden geldi lan? Haa benim tezde o kadar kaynak gösterdimki bu adamdan, bilinçaltıma yerleşmiş. Olsun o da olsun. Bize nöromarketing hakkında bilgiler verir o da.

Sohbet koyulaşıyor da koyulaşıyor. Nazım “ben içerideyken” diye başlıyor, Sunay “ve o adam kimdi biliyor musunuz?” diye devam ediyor, Can “Ben o karının ta a..” diye bitiriyordu sohbeti. Ha bi de Martin Coca- Cola’nın stratejisinden bahsediyordu ara ara. Ama onu pek takan yoktu.

Derken o da ne? Aydın Boysan mı o? Tamam beyler sessiz olun ADAM geldi. Ve Aydın baba bir başlıyor sohbete sabaha kadar. Herkes pür dikkat dinliyor babamızı.

Ben muhabbet adamıyım dostlar. Benim hayalim bu. Böyle bir gece geçirsem bana bir ömür yeter.

Her Durum Karşısında Çekecek Bir Halayınız Olsun

2011-05-02T14:57:00.000-07:00

Resmi olan her şeyde çirkinimdir ben. Nüfus cüzdanım olsun, ehliyetim olsun, öğrenci kartım olsun hepsinde çipçirkinimdir. Bunu nasıl başarıyorum inanın bilmiyorum. Yani diyeceksiniz ki adam sen bir Brad Pitt misin ki? Değilim dostlar, değilim ama bir Ferhat Güzel de değilim.

Küçükken ben de iyi bir çocuk olursam Şirinler'i görebileceğimi düşünenlerdendim. Ama ne oldu? Hiçbir şey olmadı lan ne olacak, büyüdük bizde işte. Allah'ımıza çok şükür travma falan da geçirmedik göremedik diye. Ama sonra sonra düşününce insan farkına varıyor. Şimdi bu Gargamel kötü bir adam değil miydi? Eee peki Şirinler'i görmek için iyi bir çocuk olmak gerekmiyor muydu? Peki burada bir yanlışlık yok mu beyler? Bu ne yaman çelişki? Gargamel kötü bir adam olarak nasıl görüyordu Şirinler'i. Bu hep devletimizin hatasıydı.

Bir de şu Süper Mario var hatırlarsınız. Bu nasıl bir adamdı ki kafasıyla tuğlaları kırıyordu mübarek ama bir kaplumbağaya çarpınca ölüyordu. Bu ne perhiz bu ne lahana turşusu. Bunlar hep devletin hataları.

İnsanlar ilişkiler üzerinde neden bu kadar duruyorlar anlamıyorum. Kadın-erkek ilişkileri, iş hayatı ilişkileri, insan ilişkileri, kişisel gelişim içindeki zilyon tane ilişkiler... İnsanlar birbirlerini kalıplara sokmaya çalışmadıkları sürece herkes birbiriyle anlaşır bence. Haa bu arada kızlar için bir ipucu vereyim ( ooo benim çok kız okuyucum var hepsi bana hayran, hepsi bana ayran); erkekler kaça ayrılır biliyor musunuz? Cevap veriyorum; bire. Hepsi aynıdır dostlar bir erkek olarak söylüyorum bunu lütfen artık karıştırmayın, kurcalamayın ilişkileri. Vıcık vıcık yaptınız ulan kurcalamayın diyorum.

Bence önemli olan Gargamel-Şirinler ilişkisi ve Mario'nun kafasıyla tuğla kırdığı halde kaplumbağaların hezimetine uğramasıdır. İnsanlık bunları çözdüğü vakit level atlayacak. Bu süre içerisinde devlet de bize yardım edecek tabii.

Ahh ah sevgili okuyucular, hayatta o kadar çok çelişkili şeyler var ki. Şimdi diyeceksiniz ki "ne kadar boş şeylerden bahsediyorsun sen be adam". Ama biliyorum ki buraya kadar bile okumadınız. O yüzden şu anda ne yazsam farketmez. Sizi, uzunca yazılan bir sınav kağıdı üzerinde şöyle bir göz gezdirip notunu veren bir hocaya benzetiyorum.

Neyse şu satırdan sonra artık herkes okumayı bıraktığına göre ben rahat rahat yazmaya devam edebilirim. Artık yalnızım. Şimdiii nerede kalmıştık. Amaan nerede kalıcaz iş güç geyik işte.

Hayat okul yıllıkları gibi oldu. Gereğinden samimi cümleler kuruyor herkes birbirine. Herkes dostum, kardeşim diye sesleniyor birbirine. Hele ki şu -cim-cüm eki yok mu? Delirtiyor beni bu ek. Bundan daha samimiyetsiz bir ek görmedim ben. Şu eki kullanan adamdan samimiyetsizlik, yapaylık akıyor. Ölsün istiyorum ulan bunu kullananlar. Devletimiz öldürsün bunları. Ahhh ah hep devletin işi bunlar. Derin devlet.

Hayat zor be blogcum. Zor... Hayatı Flash Tv tadında yaşamak isterdim. Yani her durum karşısında çekecek bir halayımın olmasını isterdim.

Hiçbir Eşek Yolculuktan At Olarak Dönmez

2011-04-27T14:42:00.000-07:00

Durmak da bir yolculuktur bazen. Bazen de yolculuklar durmak gibidir. Yol dediğin iki nokta arasındaki kilometreler midir? En uzak yer bize neresidir? Kilometreler uzaklığı mı tespit eder? Kaybedenler Kulübü'nde "İnsana en uzak yer sırtıdır" diye bir söz vardı. Her yolculuk arkanda bir şeyler bırakmaktır aslında. Ama ne kadar gidersen git kafanla birlikte gidersin. Üzgünüm onu evde bırakamazsın. Eve iş getirmek gibi bir şey kafanı beraberinde götürmek. Yolculuk hakkında neden bu kadar şiir yazılmış, filmler çekilmiş? Yani yolculuğa neden bu kadar anlam katmışız, onu özgürlükle bağdaştırmışız? Özgür olmak için illaki bol bol yolculuğa mı çıkmak gerekiyor?

Yolculuğu güzel kılan o sırada milyon tane hayal kurmaktır bence. "Hiçbir eşek yolculuktan at olarak dönmez." diye bir söz duymuştum. Aslında hepimizin o içindeki "dönüşüm muhteşem olacak" duygusu bizi yollara atar. Daha insan giderken dönüşü düşünür. Ya da yola konsantre olmaz sadece gideceği yere odaklanır. Bence bu şekilde yapılan yolculuk gerçek bir yolculuk değildir.

Bazıları sadece kaçmak için yolculuğa çıkar. Ama dediğim gibi maalesef kafanla birlikte yola koyulduğun için bunun bir işe yarayacağını pek düşünmüyorum.

Bence yolculuk otogarda beklerken başlar. Daha bir metre bile uzaklaşmamışken sen çoktan yolu yarılamışsındır. El sallamakla ritüelini gerçekleştirirken içindeki o garip burukluk seni sarar. Bence yolculuğa en yakışan şey müzik. Müzik yolculuğun mezesi bence.

Otobüslerde verilen topkekler de insana garip bir haz verir. En azından bana öyle geliyor. O topkek o an benim için bir iskender bir mantı edasıyla yenir. Normalde de hiç yemem topkek ben. O yüzden ne zaman bir topkek görsem yolculuklar gelir aklıma... diyerek Sunay Akın edasıyla bu yazıyı bitirmek isterim. Görüşmek üzere.

Biliyo musun?

2011-03-21T07:54:00.000-07:00

Birini beklemek bünyemde hep değişik şeylere yol açmıştır. Beklerken karakterim değişiyo yemin ederim. Manasız hiperaktif hareketlere giriyorum. Sinir stres bağlıyo. Kimi bekliyosam illa hemen gelecek . Masada 50 kişi olalım. Bir kişiyi bekliyorsak ben mutlu olamam arkadaşım. O lanet beklenen bi kişi gelecek. Gelecek ki diğer 50 kişiden zevk alayım. Yediğimden içtiğimden tad alamam. Bu birinci konu. Bekletilmeyi sevmem. Hayır bilin. Bilin yani rakçıyım ben.

İkinci konu ne biliyo musun? Ben artık bi mağazaya girmeye korkar oldum güzel kardeşim. Lan ne zaman girsem birileri beni mağaza çalışanı zannediyo. Hayır kendime bir şey bakamıyorum ki. Yok bunun 40 bedeni var mı, yok şunun eflatun rengi var mı... Bunun defosu var ilgilenir misiniz, hediye paketi yapıyo musunuz, kadın reyonu ne tarafta... Eskiden ben burada çalışmıyorum efendim diye derdimi anlatmaya çalışırdım. Artık hepsine ortak bir cevabım var. “Pardon bunun büyük bedeni var mıydı?” “Maalesef hepsi oradakiler hanımefendi”. Zaten çalışanların cevabı da hep bu oluyo dikkat ettim ben.

Üçüncü konu ne biliyo musun? Şimdi biliyo musun derken mesela böyle dersin ama yazarken “biliyor musun?” yazarsın. Ben konuştuğum gibi yazmayı seviyorum. O r’ler olmaz bende. Yuvarlanır gider. O yüzden TDK’dan fırlamış muamelesi yapmayın bana. “CoOkh SeViqoruMMXx ” tarzı da yazmamı beklemeyin ha. O kadar da diil. (Şaka lan şaka “değil”. “Diil” de yazmam yani ne yaptınız. Ya da yazarım.)

Bi de ben bugünlerde biraz çocukluğumu özlüyorum. Neden bilmiyorum.

3D Projection Mapping

2011-02-17T01:34:00.000-08:00

Son zamanlarda moda olan "3D projection mapping" denilen konuda yazmak isterim sevgili okuyucu. Daha doğrusu bu konudaki örnekleri tek çatı altında toplamak isterim. İzlemesi zevkli şeyler. Peki nedir bu diye soracak olanlar varsa aranızda, projeksiyonun 3 boyutlu hali. Tamamen göz yanılsaması üzerine kurulu. İzleyince anlayacaksınız zaten. Alın size 16 tane örnek. Eyüp Çeri gururla sunar (sanırsın ki kendisi yapmış hepsini)...

H&M Amsterdam Store Launch

Battle of Branchage

Kraft Work

BMW JOY 3D

Hirzberger Events

ENVISION

ACDC Vs Iron Man 2

3D Projection Mapping

Samsung 3D Projection Mapping In Amsterdam

HP ePrint & TRON

Vienna 3D Building Projection in London

The Official Ralph Lauren 4D Experience – London

Toyota Auris Hybrid

New Balance Sneaker Projection Mapping

Tron 3D Projection Mapping Skateboarding

Ssang Yong NEW Actyon 3d projection mapping

Sınav Haftası

2011-01-17T10:30:00.000-08:00

89’da doğdum.

Yıl 2011 hala yaşıyorum.

Arada geçen yıllarda birkaç şey öğrendim.

Onları kendime saklıyorum. Paylaşmayı pek sevmem.

Yaratıcı insan takliti yaparım.

Marjinal biri değilim, hatta sıkıcı bile sayılırım.

Saçımı yana taramışlığım vardır

Çok konuşmam. Çok da dinlemem.

Hemen sıkılır, başka şeylerle ilgilenmek isterim.

Maymun iştahlıyımdır.

Başarılı biri değilimdir. Başarısız da sayılmam.

Güzel müzikten anlarım.

Geçmişe pek bakmam.

Keşke demem.

Ara sıra geleceğe bakarım.

Ama çok bakmam. Sonra zevki kalmıyor.

Nazım hikmet çok severim.

İnsan sarrafı değilim. Pek anlamam.

Hayvanları severim.

En çok Ayçamı severim.

Yemek yemek en sevdiğim hobimdir.

Eskiden fotoğraf çekerdim. Yine çekmek isterim.

İyi konuşmacı değilimdir.

Teknolojiden çok anlamam.

Çayı kahveden çok severim.

10 parmağımda 10 marifet yoktur.

Hatta bir elin parmağını geçmez.

Ekşi Sözlük'e inanırım.

İstiklal Caddesi'nden nefret ederim.

Alkole bağımlıyımdır.

Bunları neden yazdım ben de bilmiyorum.

Sınav haftası olduğundan olabilir.

2 Türkün Sushiyle İmtihanı

2011-01-10T12:55:00.000-08:00

Geçen gün sevdiceğimle oturuyorduk. Dedik "Biz hiç Çin mutfağını denemedik". Börtü böcek falan yediklerine göre damak tatlarını biliyor olmalılar değil mi. Hem ayıp, şu yaşa geldik bi sushi yemedik. Sormazlar mı adama sen hiç sushi yedin mi diye? Noodle seviyoruz zaten. Ortaya da bi sushi söyleyelim dedik. Sanki çoban salata söylüyoruz.

Normalde noodle yeriz ama böyle o çubuklarla falan değil, bildiğin çatal kaşıkla. Dedik önce o çubukları kullanmayı öğrenmek lazım. Evde vardı bi çift onlarla alıştırma yaparız diyerekten Google amcaya sorduk. Bu çubuk nasıl kullanılır yahu dedik. İsmi "chopsitck" imiş o çubukların. Cahilliğimizden utanarak araştırmaya başladık. Resmen cehalet denizinde yüzüyorduk. Ve tabikii de uzmantv yetişti imdadımıza. Zaten bütün abidik gubidik şeyler uzmantv'de anasını satıyım. Neyse şu amcadan öğrendik nedir ne değildir;

Sonra girdik yemeksepeti'ne. Ee ilk defa yiyeceğiz bunu. Dışarıda rezil olmayalım şimdi. Usul erkan bilmiyoruz daha. Noodleları söyledik sıra sushi siparişi vermeye geldi. O da ne? Meğersem milyonlarca sushi çeşidi varmış. Engel üstüne engel. Ama yılmak yok. Baş koyduk bu yola.
Bir kez daha Google amcaya sorduk. Sushi çeşitleri nasıldır, hangisi daha çok sevilir, yenir, nelidir vs. Vee siparişi verdik yüce Allah'ıma şükürler olsun.
Çok heyecanlıydık. Elimiz ayağımız titriyordu. Acaba sevecek miydik? Severdik canım. Entel yemeği değil mi bu. E biz de enteliz. Üniversite okuyan insanlarız. Sevdiceğim ki koskoca sanat tarihi okuyor. Fular da takıyoruz arada sırada hani. Daha ne diyeyim bu yiyecek bizim için yaratılmış olmalı.
30 dakika sonra siparişler geldi. Gelmez olaydı. Verdiğim siparişe, açtığım sushi kutusuna, o anda dağılan kokuya, ağzıma attığım o yosuna, beni farklı diyarlara götüren çiğ balığa lanet olsun! Bu kadar söylüyorum. Sevdiceğim de beğenmedi tabii.
Kedilere verdik. Evet mahallenin kedileri sushi yedi.Onların bile pek afiyetle yediklerini zannetmiyorum.
Diyeceğim şudur. Renkler ve zevkler tartışılmaz. Bu meredi sevenler de çok var. Ha nasıl seviyolar anlamış değilim. Bence bir midenin başına gelebilecek en kötü şey.

Öldürmeyen Her Sosyal Bilgiler Sınavı Güçlendirir

2010-11-27T00:50:00.000-08:00

Orta bire gidiyorum. Sosyal bilgiler sınavına gircez (gireceğiz anlamındaki giricez). Ama konular o kadar zor ki o kadar zor. Böyle aile bireylerine soruyorum konuları onlar da anlamıyo bişey. Okuyorum, okuyorum olmuyo. Cümleler böyle bi paragraf. Kim yazdıysa araya noktalama işaretlerini koymayı unutmuş. Oysa benim bildiğim, Şinasi tee Tanzimat Döneminde kullanmaya başlamıştı ilk kez noktalama işaretlerini. O kitabı yazan kimse sürüm sürüm sürünsün inşalahh. Adam (ya da kadın) kitabı orta bir öğrencisine yazdığını unutmuş. Hukuksal terimler havada uçuyor. Bildiğin "Faculty of Law, University of Cambridge" için yazmış. Hocamızın ismi de Gülsüm'dü unutmam hiç. Boynu yoktu kadının. Gövdesinin bittiği yerde kafası başlardı.

Neyse baktım olmayacak ezberleyeyim dedim. Tabii kopya ne bilmiyoruz o zamanlar abisi. Ben hayatımda bu kadar sıkılarak, zorlanarak, sevmeyerek, nefret tohumcuklarıyla bir sınava girdiğimi hatırlamıyorum. Nihayetinde geçtim sınavı.

Ne zaman hayatımda bir zorlukla karşılaşsam aklıma hep o "sosyal bilgiler sınavı" gelir. Ne ÖSS de, ne üniversite de, ne iş hayatım da, ne de günlük yaşıntım da daha bu kadar zorlandığım bir durumla karşılaşmadım. Karşılaşırsam dahi "ben sosyal bilgiler" sınavını geçmişim, bunu mu başaramayacağım leen derim.

Bence sizde binbir zorlukla başardığınız bir olayı hatırlayın. Ve unutmayın; Öldürmeyen her sosyal bilgiler sınavı sizi güçlendirir...

500 Days of Summer

2010-11-15T03:57:00.000-08:00

500 Days of Summer, içinde "aşk" olmayan bir aşk filmi. Aşka dair doğru gözlemler barındıran, romantizmin kadınlarda olduğunu sanan bazı erkeklerin asıl romantizmi kendilerinin sürdürdüklerini, kadınların tüm o romantik görüntülerinin altında realist olduklarını görmelerini sağlayan bir film. İzleyin derim. Video filmin bir sahnesinden. Beklentiler ve gerçekler...

Olgulardan Bahsediyordum

2010-11-03T11:41:00.000-07:00

Zor be blogcum. Bu aralar staj dışında sınavlara giriyorum. Tabii girmediğim derslerin sınavlarına gitmek 4 senedir alışık olduğum bir olgu. "Olgu" deyince aklıma geldi. Ben sınavlarda bu kelimeyi çok kullanır oldum. "Şey" yerine kullanıyorum bu sevimsiz ama içi dolu gözüken kelimeyi. "Şey" kullanınca Serdar Ortaç'ın besteleri gibi oluyor sanki cümle. Ama oraya "olgu"yu koyunca cümle aniden Yann Tiersen'in besteleri gibi sanat haline geliyor mübarek.
Neyse konu o değil yahu. Zaman diyordum. Aslında demiyodum da oraya getirmek istiyorum konuyu. Böyle kendime zaman ayırmak istiyorum. Ne bilym arada bi SPA yapayım, Küba puromu tüttürürken, viskimi yudumladığım anda çekik gözlü kızlar masaj yapsın bana. İngilizce'den ümidimi kestim Japonca falan öğreneyim. 21 yıldır yaptığım gibi deli dana gibi gezeyim. Hafta sonu evde oturup hafta içi çıkayım boş İstanbul sokaklarına.
Of ben nasıl büyük adam olujam abi. Olucam derken bile kayıyo dil malaklıktan. Daha bunun juniorı, senioru, masterı, grandmasterı, creative directoru, CEOsu var. Ooo 100 yaşında zengin olurum artık. O zaman da tüm paramı takma dişlerimi iyi muhafaza etmek için yurt dışından getirdiğim ultraviyole sıvı için kullanırım. Ya da gerçek gibi gözüken pahalı peruklar için. İkisini birlikte kullanmak ise ürkütücü olur Tanrım.
Ben laz mütayit olujam abi.En iyi para orada. Laz olmak konusunda sıkıntı yok zaten hafif meyilim var zaten de mütayitlik kısmı zorlar.
Piyasadaki eksiği bulucam abi ben. İhtiyaç yaratıcam nah buraya yazıyorum. Yok yere ihtiyaç yaratıp cebinizdeki paraları alıcam hahahah öhöhöhö... Hastalığım hala devam ediyo çok yaklaşma okurken bulaşmasın abicim.
Sevdiceğim de bu aralar yarışmalara sardı. Var mısın yok musun olsun, Canlı Para olsun, hesabına okey oynamalar olsun. Bunun gibi kolay para kazanma yollarında sefil oluyor.
Gördüğün gibi blogcum, biz anlımızın teriyle para kazanmak istemiyoruz. Bi yetim hakkı olsun, haram olsun bunun gibi şeyler (pardon olgular) yiyebilir üstüne o parayla bol bol gezebiliriz.
Ne var Allah herkese veriyoo bize niye vermesinn. Herkese versin bize de versin. Bu da nasıl bi sözse, sonradan üstünde tartışalım.
Tartışalım derken bazen sınavlarda "....'yı kısaca tartışınız." gibi biten sorularla karşılaşıyorum. Bu nedir abi. Kağıtta kendi kendine tartışan insan mı olur? Adama deli demezler mi? Huniyi kafaya koyup Türk mizahındaki deli tiplemesine sokmazlar mı? Bi kere haksız rekabet. Kağıtla tartışıyosun ama kağıt sana cevap veremez ki. Hayır bi de hoca suni tartışma yaratıyo. Olmasın böyle şeyler.
Neyse blogcum bir de şu "Öyle Bir Geçer Zaman Ki" hakkında birkaç bi şey söylemek isterim. Oradaki çemçük ağızlı Caroline'e sinir oluyorum. O dudaklar, o ağız, o diş yapısı, o diş etleri... Kadın değil diş yapısı rol yapıyo sanki. Yoksa karakterine bir şey demiyorum. Ne var aşık olmuş kadın gelmiş sevdiği adam için o kadar yol. Üstüne bıçağı da yemiş. Kadın mazlum hatta. Ama o diş yapısı yok muuu... O ağız, o damak... Neyse neyse.
Benden bu kadar canlar bi ara görüşürüz

Bir Dediğim Bir Buçuk Bile Olmasın Arkadaş

2010-10-25T11:11:00.000-07:00

Hasta olmak garip duygu arkadaş. Sarhoş gibi oluyor insan. Vücut anason kapıyor sanki. Tabii buna 'ana' son veriyor :)

Anne, evdeki tüm ilaçları 'kobay' niyetine vermiş bulunmakta. Yalnız bir konuda çok şaşırdım. 'Bepanthen' yoktu bunların arasında. Da dam dam!!!

Bu Bepanthen konusuna biraz değinmek isterim. Anneme göre Bepanthen, dünya üzerindeki her hastalığı iyileştirme gücüne sahipti. Kırık olsun, yanık olsun, AIDS olsun, Verem olsun. Sürdün mü bir şeycikler kalmaz. Ama gel gör ki bu sihirli, mucizevi iksir son şifamda kullanılmadı. Koca bir soru işareti. Ve hayatımın sonuna kadar bu soru işaretiyle yaşamak zorundayım.

Neyse. İnsan hasta psikolojisine bürünmeyiversin. Tüm evren onun çevresinde dönsün istiyor. Tüm yollar ona açılsın, herkes ona çalışsın, bir dediği bir buçuk bile olmasın istiyor.

Bir de böyle sana acısınlar istiyorsun di mi çakal? Gözlerine bakıp: "Ayy canım yaa gözlerinin feri sönmüşş" desinler diye içten içe kıvranıyorsun. Ateşine bakınca "İyi iyi yok ateşin falan" yerine, "Ayy yanıyosun yavrumm" desinler diye çıldırıyosun. Ben biliyorum seni hadi hadi.

Hastalık garip duygu arkadaş.

Vintage

2010-09-08T05:45:00.000-07:00

Merak ediyor musunuz? Acaba 60'lı yıllarda Facebook, Twitter vs olsaydı reklamcılar bunları nasıl tanıtırdı. İşte Birkaç örnek :)

Advertising Agency: Moma, Sao Paulo, Brazil

Madem başladık, arşivden iki üç tane vintage ilanı çıkartalım bakalım;

Ne güzel yıllarmış anasını satayım.

Koca Bir Hayatı Boş İşlerle Tüketmeyi Nasıl Başarıyoruz?

2010-08-20T16:36:00.000-07:00

Küçük ayrıntılarla dolu, bol ödüllü, aşk değil bir tutku filmi izlemek ve sonunda "bu filmi nasıl kaçırmışım" diye söylenmek isteyeceğiniz bir eser? "El Secreto De Sus Ojos" (Gözlerindeki Esrar)
Arjantin&İspanya ortak yapımı. Hollywood dışındaki filmleri de izlemem gerektiğini bana gösteren bir film.

Filmin başındaki alelacele yazılan "Temo (Korku)" kelimesinin ardından "Teamo (Seni seviyorum)" a dönüşmesi insana vayy be film böyle olur işte dedirtiyor. A harfine basmayan bir daktilo var ki içerisinde onlarca metafor barındırıyor. Futbol maçı sahnesi ise efsane haline gelmiş.
Filmde çift hikaye var. Adından da anlaşılacağı üzere gözler herşeyi anlatıyor kilit sahnelerde. Neyse çok şey söylemeden siz iyisimi biran önce izleyin. Beğeneceğinize eminim...

"Bak gördün mü, Benjamin? Bir erkek her şeyini değiştirebilir. Yüzünü, evini, ailesini, kız arkadaşını, dinini, tanrısını, yine de değiştiremeyeceği bir şey var, Benjamin. Tutkularını değiştiremez."
"...başka bir hayatta değildi.
bu hayattaydı.
bu hayattı.
şimdi şunu anlamak istiyorum.
insan hayatı nasıl
böyle boş yaşayabiliyor?
koca bir hayatı boş işlerle
tüketmeyi nasıl beceriyoruz?
bunu nasıl yapıyoruz?..."

Yönetmen: Juan José Campanella
Yazar: Juan José Campanella (senaryo), Eduardo Sacheri (roman)
Oyuncular: Ricardo Darín, Soledad Villamil, Pablo Rago, Guillermo Francella, Javier Godino
Tür: Suç|Dram|Gizem|Romantik|Gerilim
Yapım yılı: 2009
Süre: 127 dk.
Ülke: Arjantin|İspanya
Dil: İspanyolca
IMDB puanı: 8.4/10

Dünyanın En Yüzeysel Adamı Sami

2010-07-31T05:52:00.000-07:00

Uykusuz'da Cihan Ceylan çiziyor kendisini. İşin kötü tarafı ise bu adamda kendimi buluyorum...

Dozunda

2010-07-29T09:35:00.000-07:00

İnsanın kafasının güzel olması;
hiç sevmediği insanları sevmesine,
sevmediği yeri kanıksamasına,
sevmediği anıları bile gülerek hatırlatmasına,
sevmediği müzikten dahi etkilenmesine,
anlamak istemediği şeyleri anlamasına, yüzleşmesine,
neden oluyorsa eğer;
deşarj ediyorsa adamı,
hiç dileyeceği yokken özür dilettiriyor,
hiç affedeceği yokken affettiriyorsa karşındakini,
asla itiraf edemem dediklerini bir bir söylettiriyorsa,
en sıkıcı adamı eğlenceli yapıyorsa,
anı yaratıyorsa hiç yoktan bu sarhoş haller,
dozundayken günah olduğuna inanmıyoırum şuan kanıma karışan şeyin.
Di mi Tanrım?

not: Alkol kötülüklerin anasıdır, ağzınızla için...

Yolculuk

2010-07-15T14:33:00.000-07:00

En çok gece yolculukları sırasında düşünülüyor. Dışarı bakmak isterken sadece kendi yansımanı görmek. Yüzleşmek zorunda olduğun aynan oluyor. Yılları saymaya başlıyor insan. 1, 2, 3, 4, 5… Yıllar geçtikçe insanın yazı karakteri değişir mi? Karakteri değişiyorsa yazısı neden değişmesin; Daha kargacık burgacık oluyor, daha acele yaşadığı için. Daha büyük yazıyor kelimeleri, astigmatı arttığı için. Satırlar aralarına boşluk bırakmıyor, tasarrufu öğrendiği için. Daha çok imla hatası yapıyor, kafası başka yerlerde olduğu için…

Uzun zamandır klavye tuşlarına basarak yazılar yazdığımı fark ettim. Bu yüzden yazmaktan soğudum sanırım. 0.5 tombo uç kokusu olmadan, pilot kalem eline bulaşmadan olmuyormuş meğersem.

Şimdi bi bavul hazırladım. Sırtımda hafta sonu kaçamağının bıraktığı güneş yanıkları. Bir kaç dargınlık. Biraz kendimle kavga biraz başkalarıyla. Biraz yalan biraz doğru. Biraz kitap biraz müzik. Ve teknolojisizlik. Hepsini koydum bavula. İşte böyle başlıyor yolculuklar. Hayat yaramaz bir çocuk gibi kırdığı vazoların suçunu senin üstüne atarken bazen kaçmak en iyisi oluyor. Ve öğrettiği bir şey oluyor o da; bir yere uzak veya yakın olmanın mesafeyle ilgili olmadığı...

Ben biraz yoktum şimdi ya… Biraz daha yokum. Sonra biraz daha… Belki biraz daha… Bir bakmışsın hiç gelmem.

Hoşçakalın…

Film, Dizi, Kitap, Mekan vs...

2010-05-23T04:57:00.000-07:00

Uzun zamandır bir şeyler yazmadığımın farkındayım sevgili okuyucu. O yüzden şimdi bir aduket çekmek isterim.

Bu sıralar buralardayım;

Project House'da Young Guns olarak hayatımı sürdürüyorum. Nedir yahu bu Young Guns derseniz uzun hikaye onu sonra anlatırım :). Bu konu hakkında şimdilik söyleyeceğim tek şey; ben 'yeni nesil reklamcı' oluyom.

Okul ve işten arta kalan zamanlarda ne yapıyorum diye sorarsanız ki sormayacağınızı biliyorum. Olsun ben yine de anlatayım. Film-dizi-kitap-gezmek dörtlüsüyle zaman geçiriyorum. Şimdi aralarından seçtiklerim;

Bir film;

Film biraz yanlı mıydı ne. Fransızlar adeta canavardı. İngilizler ise Rahibe Terasa. Onun dışında klasik bir Amerikan kahraman filmi işte. Puanım 10 üzerinden 5. Russel abi yine karizmaydı tabii.

Ayrıca filme yüksek paralar harcanmış. Harcanmış da neye harcanmış anlamadım. Doğru düzgün bir savaş sahnesi bile yoktu.

Bu arada Filmde Mark Strong'un canlandırdığı Godfrey karakteri bildiğin Hasan Şaş. Buyrun bakın;

Bir dizi;

Vee herkesin konuştuğu üzere Lost'un sezon finali geldi çattı. Umarım hayal kırıklığına uğratmaz. Hadi ben bu çılgınlığa son bir senedir katılmış durumdayım. 6 senedir diziyi takip eden insanlar için söylüyorum; Allah aşkına sezon finalinde şu insanları göt etme çabalarını bırakın da adam gibi sırları açıklayın.. Gerçi geçen bölümde çoğu şey açıklandı. Lakin Lost'u fantastik bir diziye çevirme çabalarını sevmiyorum. Normalde fantastik film ve dizilerden de hazzetmem zaten. Ben Dharma Dönemlerindeki bilimsel dünyayı özlüyorum.

Bir Kitap;

Bir Amin Maalouf ve Ömer Hayyam hayranı olarak bu kitabı birkaç kez okuma girişiminde bulunduysam da sonunu getirememiştim. Ama bu sefer azimliyim. Tekrar başladım. Çok sevgili okuyucularıma öneririm.

Bir mekan;

Sevdiceğimin deyişiyle 'Aşk Detoksu' yaptığımız şu günlerde, birlikte birçok yeni mekan keşfediyoruz. Her boş vakitte şehir dışına çıkmak bizim için artık bir bağımlılık oldu.

Bu sefer o kadar uzak bir yerden değil Tuzla'dan bahsediyorum. İstanbul Life'ın son sayında Tuzla'dan bahsediyordu. Bizim eksiğimiz ne diyerek yola koyulduk. Arabayla 20-30 dakika içinde Tuzla'ya varıyorsunuz zaten. (Anadolu Yakası'nda oturanlar için konuşuyorum tabii)

Şehrin merkezi küçük ve şirin. Özellikle bir mekan dikkati çekiyor; Filizler Köftecisi. Denize bakan, şirin, ahşap bir köfteci. Merdivenlerden çıkarken önce gazete ve dergilerde mekan hakkında çıkmış yazıları görüyorsunuz. Ve hiç de az değil. Sonra ise bu yere gelen ünlülerin fotoğrafları. Belli ki ünlülerin de uğrak mekanı (magazin dili gibi oldu). Servis şahane. Fiyatlar uygun. Tuvaletlerde pisuarların önünde günün manşetleri var. Yani her gün böyle bir şey için uğraşmaları bile benim gözümde önemli bir unsur. Mekandan çıkarken, bu yeri işleten adamın bir vizyonu var, diye düşündüm.. Sıfır beklentiyle girip büyük keyifle çıktığım bir yer. Tavsiye ederim.

Bir takım;

Evet anladığınız üzere Fenerbahçe :)
Fazla söze gerek yok.
""Dün gece hiç tanimadigim bir Fenerli'ye, sırf 2 dakika sevinsin diye; usulca sokulup, Bursa maci berabere dedim."

Sevgili İnsan

2010-04-19T10:27:00.000-07:00

Sevgili insan;

Doğdun.
Yürümeyi, konuşmayı, dinlemeyi, susmayı, itaat etmeyi öğrendin.
İlkokul-lise-üniversite kopyalarla geçmiş o kadar sene.
Hocaların yüzlerine bakarken çok mu belliydi dinlemediğin?
Kazanmak kaybettiklerinin farkında olmamaktı belki de.

Hepsi diplomadaki bir sayının yüksek olması içindi.
Ne var ki o sayı yükseldikçe kendine karşı küçülüyordun.
Hangi sınavdan daha yüksek not alsan o kadar alçalıyordun içinde.
Sen bilmesende.
Sürekli aynı notaya basan bir piyanisti dinlemek,
Aynı kelimelerden oluşan bir kitabı okumak,
Aynı resmi yapıp duran bir ressamın sergisine gitmek,
Fark yaratmanın diğerlerinden farklı çamaşır suyu kullanmak olduğunu zanneden bir ev hanımı gibi.
Sıradandı hayatın.
Aynı insanlar, aynı şehir, aynı çamaşır suyu.
Sokağın başında aynı dilenci, üst katta aynı sarhoş adam.
Her ay aynı yorganına göre uzatılamayan ayaklar,
Damlayarak göl olmayan paralar.
Atasözleri mi yanlıştı yoksa sen mi yanlış yorumlamıştın onları.
Mutlu biten filmlerin sonunda çektiğin nefes, kendi hayatın için hiç çekilmedi.
Sıradan hayatının sebebi, sıralarda çok oturduğundandı.
Sahil kenarına yerleşmek için her şey.
Deniz kokusuyla uyanıp, martı sesleriyle bir kitap okumak için.
Tuttuğun balığın yanında her akşam bir tek atmak için.
Dolaşmak, fotoğraf albümünü büyütmek için her şey.
Güzel bir resttorantta yemek yemek için kıçları yalamak,
Ağzındaki tadı silebilirsen.
Güzel bir defter alıp şöyle bembeyaz, seyir defteri yapmak için.
Yeni araba kokusu için onca mesai,
Uykusuz gecelerdeki kahve kokusunu götürebilirsen burnundan.
Bahçeli bir ev ve onun hediyesi şirin bir köpek için,
Ne kadar ter akıttıysan belki akıttığın terlerle doldurabilecek kadar büyük bir havuz.

Ölene kadar istemediği işleri yapan insanlar,
Ölene kadar bunlara sahip olamayan insanlar olacaksınız.
Yemin ederim.

Saygılar...

Mad Men

2010-04-07T03:06:00.000-07:00

Mad Men'den Bir diyalog: adam reklamcıya sorar: İnsanları kandırıyorsun. Geceleri nasıl uyuyorsun. Adamımız cevap verir: İçi parayla dolu bir yatakta...

Reklamlarda Bel Altından Vurmak

2010-04-04T08:00:00.000-07:00

Reklam ve Reklamcı nedir sorularına kendimce cevap vermiştim burada. Bu sefer "Reklamcılıkta Bel Altından vurmaktan" bahsetmek istiyorum canlar.
Bir kol saati firmasısınız diyelim.Biliyorum değilsiniz de öyle diyelim. Saat almak isteyen bir adama bunu orta şeker bir reklamınızla aldırabilirsiniz.. Ama markanıza aşık ettirmek istiyorsanız bu sefer bel altından vurmak zorundasınız.

"Reklamlarda Atatürk kullanımına hayır" diyorum. İş Bankası Reklamı ile başlayan bu trendin son uygulandığı yer Anadolu Sigorta Reklamı . Anadolu Sigorta bel altından vurmaya çalışmış kanımca. Fakat Atatürk üzerinden prim kazanmak mide bulandırıcı hale gelmeye başladı. Atatürk'ün kurulumunda yardımcı olduğu o kadar firma var ki o zaman hepsi reklamlarında kullansın bunu.
İşte başarısız bir bel altından vurma girişimi. Bir kahraman kullanılmış: Atatürk.

İş bankası demişken bu aralar onlar kanımca başarılı bir alttan vurma girişiminde bulunmuşlar. Öyle bir dönemin bel altından vurmuşlar ki hemde... İnsanların mazilerini kullanmışlar..

TBWA Kanada'da çocuklarımız için, günümüzün yaşam koşullarını göze alarak, bir bel altı vurma girişiminde bulunmuş. Burada da çocuklarımızın geleceği hakkındaki kaygılardan girmeye çalışmışlar bir taraflarımıza.

Ve burada da öyle bir organizasyon var ki. Erkekleri öyle bir yerlerinde vurmuşlar ki :) Bir spor seçilmiş: Futbol!

İnsan hakları reklam filmi de hani duyguları sömürmüyor değil.

Fish Kart Reklamı hayallerden vurmuştu...

Video: Fish Kart Benzer: , akbank, boyner, reklam

Maxi Miles Reklamı belki de hepimizi vurmuştu. Monoton yaşamımızdan bahsediyordu.

Diyeceğim şudur ki insanları gerçekten etkilemek isterseniz onları can evlerinden vurmanız lazım. Bu bazen onların örnek aldığı bir kahraman kullanımıyla, bazen hayallerine hitap ederek, bazen gelecek ya da geçmişlerinden bahsederek, kaygılarını kullanarak olabilir. Doğru yolla kullanılan bu taktik başarılı sonuçlar verecektir...

Eyyvah Eyvah, Veda, Zürafa Boyunlular, Boyun Tutulması

2010-02-28T10:18:00.000-08:00

Bilmiyorum hiç hayatınızda sinemada en ön sırada oturup film izleniz mi? Ben izledim. Maalesef izledim. Gerçekten acı bir deneyim. Boyun, kafa, göz, beyin, kulak ağrılarının hepsinin birden vücut üzerinde baş gösterdiğini yaşamak hoş olmuyor tabii.
Konumuz bu değil lakin yazmak istedim. Ben yaptım siz yapmayın. Gözlerinizi bürümesin gitmeyi en çok istediğiniz filmler bile. Bekleyin. Ne bileyim bir sonraki seansa gidin. Ya da öbür gün gidin.
Canım Başka filmlere bakın. İlla da film izlemek zorunda da değilsiniz ya başka şeyler yapın. Olmadı korsan CDsini alıp evde izleyin. Zaten o da sinemadan çekim olduğu için sanki sinema salonunun içindeymişsiniz gibi bir ambiyans yaratacaktır sizde. En önde zürafa bayunlu abiler filmin önemli sahnelerinde kendilerini göstereceklerdir.
Sahi önde otursam başka
dert arkada otursam başka dert. Yıllardır gittiğim sinemalarda hep ülkenin boy oratalamasından bir hayli yüksek adamlar şak diye otururlar önüme. Bu yaşta montumu altıma alıp daha yüksek şekilde izlemek ise utanç verdiğinden, genelde öndeki adamın kafası başrolü oynar benim izlediğim filmlerde.

Neyse konudan saparak bir giriş yaptıysam da asıl konu 2 film üzerine. "Eyyvah Eyvah" ve "Veda". Eyvahh Eyvah'dan başlarsak; Ön sıradan izleyip boyun tutulması yaşayarak fizik tedavi masraflarıma değecek kadar güzeldi bence. Birçok yerinde güldüm. Yazı özlediğimi hatırlattı. Demet Akbağ'ın oyunculuğu zaten tartışılmaz. Filmden çıktıktan sonra insanın yüzüne gereksiz bir sırıtma oturuyor ve uzun süre de kalkmıyor. Trakya şiveleri ise filmi film yapan temel unsur. Ayrıca filmdeki bir sahne sanki benim şu yazımdan kopya çekilmiş gibi. İzlediyseniz anlayacaksınız. Yok canım "koskoca" Ata Demirer benim bloguma girmiş olamaz heralde.
Veda filmine gelirsek... Büyük beklentiyle gitmemiştim zaten ki iyi ki gitmemişim. Zaten dönem filmleri beni iyice sıkar oldu. Böyle desem de genel olarak güzel bir filmdi. Can Dündar'ın Mustafa'sında hayal kırıklığına uğrayan Kemalistlerin bayılarak izleyeceği bir film olduğu ise kesin.
"Kemalistlerden 100 üzerinden 90 almış film. Sarı Zeybek'de 90 almıştı zamanında ama Mustafa 60 alabildi. Ancak çan eğrisinden ötürü sınıfta kaldı. Çünkü rakipleri bol keseden notlarla ödüllendiriliyordu. Böylece 90 60 90'lık görülmeye değer Atatürk filmleri koleksiyonumuz oldu" Diyor Sunay akın.
Genel olarak bu 2 filmi sevdiceğim de beğendi. Bu arada onun tutturması sonucunda filmi en önde izlediğimizi de bu dipnota koymak isterim :) Olsun yine de iyi ki gitmişiz. Bu deneyimi de yaşamış olduk değil mi? Hem böyle olmasaydı oyuncuların burun kıllarından, sivilcelerine kadar her ayrıntıyı yakalayamazdık :)

Reklamcı Olmak

2010-02-21T12:31:00.000-08:00

Reklam; Bir çocuğa aldığı yeni oyuncağı ile oynadığı sırada daha yenisini pazarlayarak, onu ağlatabilme sanatıdır.
Reklam; Bir adama gıcır gıcır aldığı arabasından iki gün sonra, her yerde yeni çıkan modelinin daha iyi olduğunu söyleyerek onu sinirlendirebilme sanatıdır.
Reklam; Bir kadına sadece bir ayakkabı için önce tonlarca para harcatıp sonra modasının geçtiğini ve yenisini almak isterse daha fazla para ödemesi gerektiğini ima ederek, onları kızdırabilme sanatıdır.

Temelde insanları mutsuz etmeyi hedef alan bir meslek seçtiysen;
Bu yolda yaşadığın mutsuzlukları, hayal kırıklıklarını, kırgınlıklarını hak ettin demektir.
Ve tüm bu bedelleri ödedikten sonra ise
Gerçekten hazırsın demektir...

Kısa Güzeldir

2010-02-05T03:05:00.000-08:00

Hiç düşündünüz mü hayatta bizi mutlu eden 'an'ları. Ne kadar küçük, ne kadar kısaydı değil mi? Peki kısa filmlere buradan yaklaşmak nasıl bir fikir? Bence çok başarılı.

Alışmak

2010-02-04T04:46:00.000-08:00

Hani işten güçten boğulmuşsundur,
Eski bir arkadaşı gördüğünde yılları saymaya koyulmuşsundur.
"Nasıl geçti yahu bu kadar zaman" derken kendine çoktan unutmuşsundur;
Çocukluğunu, aslında kim olduğunu.
Her şeyin hep aynı olduğundan yakınıp durmaya başlarsın, değiştirmeye çalışmadan.
Sustuğun zamanların, konuştuğun zamanlardan daha fazla olduğunun farkına varırsın.
Oysa anlatmak istediğin onca şey varken, söylemek istediğin sonsuz şey dururken.
Saklayıp durdun içinde, için bile saklamak istemezken.

Kabul etmesen de kalbin bile seni terk etmişken.
Öyle bir zamandasın ki, ne geç ne erken.
Durma diyorum başla artık bir şeylere, sonundasın sanma yarışın.
Çünkü kimse bilmez nereye kadar koşacağının...

Bir zamanlar yazdığım bu yazıyı okuyunca her şey hakkında tekrar düşünüyorum.

4 sene önce okuduğum bir kitap vardı. Emre Yılmaz'ın "Şeytan'ın Fısıldadıkları". Şöyle diyordu;

"Üniversite mezunu bir genç, iş hayatına başlamadan önce fal baktırmaya gitmiş. 'On beş sene eziyet çekeceksin çocuğum' demiş falcı.
'Ya sonra? Ya sonra?' diye ümitlenmiş çocuk.
'Sonra' demiş 'Alışıyorsun.'

Evet insan belli bir süre sonra alışmaya bile alışıyor. Bence insan alışmadığı sürece kendi kimliğini koruyor. Aslında tüm yazdığım şeyler bununla ilgili. Farklılaşmak, alışmamak, yeni başlamak...
Geçenlerde Tunç Kılınç'ın yaptığı şu konuşma tam bu konuyla ilgili aslında. İnsanın kendisini "resetlemesinden" bahsediyor;

Aferin Yeni Rakı

2010-02-02T01:08:00.000-08:00

Yaklaşık bir iki haftadır herkes aynı şeyi konuşuyor. Burada da paylaşmazsak olmaz. Yeni Rakı gerçekten de çok güzel bir yerden yakalamış. Özellikle sosyal medyada fırtına gibi esiyor. Bu fikri kim/kimler bulduysa akıllarına fikirlerine sağlık. Gerçekten de yüz yüze muhabbet gibisi yok değil mi...

Hayatı Kucakla

2010-02-01T14:17:00.000-08:00

Bir sosyal Sorumluluk filmi. "Embrace Life" Anlatılmak istenen olay gerçekten güzel verilmiş.

Daha önce de çoğumuzun izlediği bir reklam filmi vardı belki hatırlarsınız: "Heaven Can Wait" "Cennet Bekleyebilir"

İkisi de gerçekten etkileyici reklamlar. Özellikle böyle anlamlı konularda iyi işler görmek güzel.

Ama Rejimdeki Adama Yapılmaz Bu :)

2010-01-31T11:34:00.000-08:00

Nostaljik Türk Reklamları

2010-01-27T02:32:00.000-08:00

Kanal 24'de yayınlanan "Bir Zamanlar Türkiye" adlı programda "Nostaljik Türkiye Reklamları" işlenmiş. İlgilenen insanlar için buyrun programın son 10 dakikası;

AIDS

2010-01-25T23:28:00.000-08:00

Öncelikle konunun +18 olduğunu belirterek yazıya başlayayım. Bugüne kadar çok sayıda AIDS reklamı gördüğünüze eminim. Fakat bu kadar cüretkarını görmemiş olabilirsiniz. TBWA'dan çıkan bu işi izledikten sonra önce garipsedim fakat itiraf etmek gerekirse sonra çok güldüm :) Buyrun izleyin;

Kızın göz kalemiyle tuvaletin duvarını çizmesi ise pek hijyenik gelmedi sanki...

Nerede Olmak

2010-01-24T04:22:00.000-08:00

"Hayat biz gelecek hakkında planlar yaparken başımızdan geçenlerdir" demiş John Lennon. Galiba doğru söylemiş. Şimdi şöyle bir bakıyorum da, hep nerede değilsem orada olmak istemişim. Mesela yıllar önce bu fotoğrafı gördüğümden beri, fotoğraftaki adamın yerinde olmak istedim.

Adım kadar eminim ki şu anda orada olsam aklım bambaşka bir yerde olur. Bunu biliyorum. Ve bu duyguyla yaşamaya alışmaya çalışıyorum...

Hayat; yürümeyi, büyümeyi, konuşmayı, çalışmayı, erken yatmayı, yalan söylemeyi, dinler gibi yapmayı, hayal kurmayı, başarısızlığa alışmayı vs öğretirken bazı şeyleri atlıyor. Bulmacadaki kayıp parçaları yerleştirmek sana kalıyor. Ve nedense hep en ağırları bu parçalar oluyor.

Dün Disko Kralı programında yayına bağlanan 9 Eylül Üniversitesi İngilizce İktisat bölümünü okuyup da, şimdi özel bir şirkette gece gündüz çalışıp hayattan soğuyan bir genç kızın işiyle ilgili yakarışlarından sonra bir kez daha düşünmek lazım. Kaçarı yok. Bu ülkenin insanları mutsuz olmaya mahkum.

Şimdi gitmek mi kalmak mı? Kolay değil. Neyse ben biraz daha şu adamın yerinde olmak isteyim. Bu arada burası da Türkiye. Kaçkarlar .

Mutluluk Saçmak

2010-01-17T11:16:00.000-08:00

Sloganını yaşatmak bu olsa gerek... Kola otomatına para atanlara birden çok kola verilmiş. Kola ile yetinmeyip çiçek, pizza hatta dev sandivç bile otomattan çıkmış. Yani Coca Cola gerçekten mutluluk saçmış :)

Şampuan Var Saç Yok

2010-01-17T10:47:00.000-08:00

Malezya'da Elidor markasının yerine Sunsilk markası bulunuyor. Ülkedeki tesettürlü hedef kitleye yönelik bir şampuan reklamını izlediniz. Reklamı izledikten sonra ilk tepkim gülmek oldu tabii :). Bir reklamcının en zor anlarından biri olmalı "saçların gözükmesinin yasak olduğu bir şampuan reklamı yapmaya çalışmak". Aynı zamanda yaratıcılığı üst düzeyde kullanarak farklı bir şeyler çıkartılabilirdi. Neyin göründüğü değil, kendini nasıl hissettiğin önemlidir, nasıl hissedersen de öyle görünürsün mesajı verilmeye çalışılmış. Bana kalırsa böyle bir durum çok daha yaratıcı bir çözümle diğer işlerden farklı bir hale gelebilirdi.

Mc Donald’s // Coffee ready

2010-01-08T15:46:00.000-08:00

Güzel bir gerilla örneği;

The Condom Mob

2010-01-03T03:49:00.000-08:00

İtalyan sosyal ağ Cesviamo, kâr amacı gütmeyen ve sosyal faydalar üretmek için kurulan bir organizasyon.

Dayandıkları temel düşünce çok basit: Bir bahis amacıyla sosyal konulara yönelik para toplamak için tüm arkadaşlarınızla bir araya geliyorsunuz. Aktivitenin başlıca 3 amacı var:

1. Web sitesinin bilinirliğini artırmak
2. Gerektiğinde sosyal ağları eğlenceli bir şekilde kullanarak sosyal amaçlar için para toplamak
3. Canlı ve somut bir örnekle tüm öğrencilerin AIDS konusunda daha bilinçli olmasını sağlamak

Büyük bir bahis için bir araya gelen 100 genç, dev bir kondomun içerisine girerek AIDS''e karşı mesajlarını vermeye çalışıyor. WOM'un etkisinden yararlanmak için Twitter, Facebook ve FriendFeed'i yoğun bir şekilde kullanıyorlar. Milano'da 223 kişi ve Genova'da 230 kişi dev kondomun içerisine girerek üniversite kampüslerinde "KondomMob" projesine imza atıyorlar.

Sonuç olarak; bütçesi düşük bu aktivite sayesinde birçok TV kanalında, dergi-gazetede, sosyal ağlarda, bloglarda ve çeşitli sitelerde haber oluyor.

Kaynak: Bigumigu

Çok eğlenceli ve yaratıcı değil mi?

2010

2009-12-31T07:05:00.000-08:00

2010'da herkese huzur diliyorum...

Binboa'dan Yılbaşı Kıyağı

2009-12-29T16:20:00.000-08:00

Güzel ve yaratıcı bir kutunun içinde 70cl’lik bir Binboa şişesi beni mutlu etmeye yetti :). Blog yazarlarını düşündüğü için buradan Binboa'ya teşekkürleri bir borç bilirim. Ve çirkin kadın yoktur az votka vardır :)

Öğrendiğim kadarıyla proje 41? 29!'un işi, reklam ajansı Rafineri, gonderim işlemini Zarakol yapmış. Onların da isimlerini buradan geçirelim... Aynı zamanda bundan beni haberdar eden Ercümen Büyükşener'ede selam verelim.

Bu arada Binboa’nın yeniyıl için hazırladığı, arkadaşlarınıza çeşitli uyarı mesajları göndererek titretebileceğiniz eğlenceli bir web sitesi de var Yeniyıl Gelmeden Kendine Gel.

Kavga

2009-12-29T03:29:00.000-08:00

Çoğu zaman kendimi, kendimle konuşurken yakalıyorum. Sonra kendime bir daha kendinle konuşma diyorum. Bir de farkına varıyorum ki ben hala kendimle uğraşıyorum. Hayat bu aralar kendimle kavga etmemden ibaret anlayacağınız. Hatta kendimle o kadar kavga ederken başkalarıyla etmeme zaman bile kalmıyor... 80lerin 90ların şarkılarını dinliyorum. Yaşar'ın, Teoman'ın eski şarkılarını dinledikçe yeni şarkılarından tiksiniyorum. Bu yılbaşı da piyango bileti almayıp neden bana hiç çıkmıyor diyorum. Özdemir Asaf, Orhan Veli, Murathan Mungan, Can Yücel okuyup ulan adamlar yazmış diyorum. Ne zaman lüks bir araba görsem acaba ne kadardır diye düşünüyor, camlar filmse acaba içindeki şöförü mü yoksa sahibi mi diye tahmin yürütüyorum. Böyle boş işlerle uğraşırken ara sıra umut tacirliği yapıyorum kendime. Duygularımı uçlarda yaşatıyorum. Karar veremiyorum. Benden adam olur mu bilmiyorum...

Şimdi Genç Kalmaya Biraz Geç Kaldım Sanki

2009-12-25T12:33:00.000-08:00

Büyüdüğünüzü fark ettiğiniz andan itibaren koşuşturmalar başlıyor. Arkadaşlarınızın, tanıdıklarınızın bir şekilde hayatlarını düzene soktuğunu görmeye başladığınız an kendinizle baş başa kalıyorsunuz. Yaşam daha ağır bir hale geliyor. Nefes bile almadan yapmanız gereken işler karşınıza çıkıyor. Daha az huzur, mutluluk, eğlence daha çok stres, çalışmak ve erkenden koltukta uyuyakalmak büyümek anlamına mı geliyor?

Gün gelir kızarmş ekmek kokusuyla uyanamazsınız. Çünkü ne bir anne kalmıştır yanınızda ne de sizden önce uyanıp size kahvaltı hazırlayacak kadar zamanı olan bir eş. "Kendi işini kendin yap" diyen bir sürü ses kulağınızda çınlarken bir bakarsınız ki siz aslında hep başkalarının işlerini yapmışsınızdır. En kötüsü de hala yapıyorsunuzdur. Gençliğinizden faydalanmak isteyen çok insan çıkar. Günde 7-8 saat çalışıp ancak günü kurtarabilecek kadar para kazanınca mutlu olursunuz. Ne de olsa daha gençsinizdir. Otobüste saatlerce ayakta ve sıkışık yolculuk etmek zorunuza gitmez. Çünkü daha gençsiniz ve ileride böyle olmayacaktır. Biri size onu götür bunu getir dediği zaman da bu pek de zor olmaz. Daha gençsin değil mi?

Fakat büyüdüğünüzü fark ettiğiniz zaman bütün bunlar size yanlış gelmeye başlar. "Ben neredeyim, ne yapıyorum" sorularını gün içinde daha çok sormaya başlarsınız kendinize.

Ne zaman otobüslerde sıkışmış halde yolculuk yapan takım elbiseli adamlar görsem bunlar gelir aklıma. Yüzlerinde hep o mutsuzluğu okurum. O yüzden hep genç kalmak isterdim. Egosuz, yarışsız, stressiz, koşturmasız bir hayat için hep genç kalmak...

Şimdi genç kalmaya biraz geç kaldım sanki.

Bu hayatta müzik dinlerken ne düşündüğün, eşyalara baktığında ne gördüğün, bir bebeğe dokunurken neler hissettiğin, sevmek değilde nasıl sevdiğin önemli bence. Acıları çekmek değil onlara ne kadar dayanabildiğin, sabrı ne kadar benimsediğin önemli. İnsanı genç tutan şeyler bunlar. Hikayede kendine verdiğin rol kadarsın en önemlisi. Ama bazen başkaları dağıtır rolleri...

Neyse böyle özlü sözler gibi konuşmaya başlarsam susmam. Son olarak şunu söylemek isterim;

Anladım ki büyüdükçe öğrenmiyor, öğrendikçe büyüyorsun. Unuttuğun kadar yaşlanıyor, hatırladığın kadar genç kalıyorsun...

Hiç Konuşmadan Anlaşabilir Miyiz Acaba?

2009-12-21T02:21:00.000-08:00

2010 yılına girmeden önce, bu sene öne çıkan basın ilanlarından bazılarını buraya koydum. Umarım yararlı bir kaynak olmuştur. Evet artık Best Of serisini bırakıp bu aralar izlediğim filmlerden bahsetmek istiyorum.

Şimdi düşündüm de gittiğim son 3 film de Türk filmi. Neşeli Hayat, Gecenin Kanatları ve Başka Dilde Aşk. Avatar çılgınlığına bilet bulamadığım için gidemedim.
Aslında Neşeli Hayat ve Gecenin Kanatları hakkında birçok söyleyeceğim şey varken son olarak Başka Dilde Aşk'a giderek aslında bu iki filmin anlatılmaya değer o kadar yönünün olmadığı kanaatine girdim. Başka Dilde Aşk gerçekten de başka bir film...

Sana büyük bir sır söyleyeceğim kapat kapıları
Ölmek daha kolaydır sevmekten
Bundandır işte benim yaşamaya katlanmam
Sevgilim...

İçi dolu bir aşk filmi. Anlattığı çok şey var. Mert Fırat inanılmaz bir oyunculuk sergilemiş. Saadet Işıl Aksoy'a Uluslararası Bursa İpek Yolu Film Festivali'nde en iyi kadın oyuncu ödülünü kazandırmış. Zeynep'le Onur'un birbirinden habersiz ağlama sahneleri Türk Sinema tarihinde yerini alacağından da kuşkum yok. Müzikler çok iyi. Onur'un müzik aletine dokunması, Issız Adam'da Alper'in ayrılık sonrası Ada'nın dükkanının önünde beklemesinden daha acıklı bir sahnedir. Ki Issız Adam zaten içi boş bir filmken Başka Dilde Aşk'ın anlattığı çok şey vardır. Neyse neden böyle bir karşılaştırmaya girdiğimi ben de anlamadım.
Sonuç olarak bu filme gidin. Benim için büyük bir beklentiyle girilmeyip, gerçekten memnun kalınarak çıkılan bir film oldu. Başka Dilde Aşk sadece bir aşk filmi değil; engelli insanların hayatları hakkında bir fikir edinebileceğimiz ve Zeynep'in hayatında hayatımızı göreceğimiz bir film. Bu sene izlediğim en iyi Türk Filmi...

BEST OF (7)

2009-12-18T03:08:00.000-08:00

BEST OF (6)

2009-12-15T08:49:00.000-08:00

BEST OF (5)

2009-12-13T10:14:00.000-08:00

BEST OF (4)

2009-12-13T08:07:00.000-08:00

BEST OF (3)

2009-12-13T07:49:00.000-08:00

BEST OF (2)

2009-12-13T03:06:00.000-08:00

BEST OF (1)

2009-12-13T02:52:00.000-08:00

Herkes Öldürdü Diye Ölmez Yeğeen

2009-12-06T04:22:00.000-08:00

Oysa herkes öldürür sevdiğini
kulak verin sözlerime iyice,
herkes öldürebilir sevdiğini
kimi bir bakışıyla yapar bunu,
kimi dalkavukça sözlerle,
korkaklar öpücük ile öldürür,
yürekliler kılıç darbeleriyle!
kimi gençken öldürür sevdiğini
kimileri yaşlı iken ö...ldürür;
şehvetli ellerle öldürür kimi
kimi altından ellerle öldürür;
merhametli kişi bıçak kullanır
çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.
kimi aşk kısadır, kimi uzundur,
kimi satar kimi de satın alır;
kimi gözyaşı döker öldürürken,
kimi kılı kıpırdamadan öldürür;
herkes öldürebilir sevdiğini
ama herkes öldürdü diye ölmez.
(Oscar Wilde)

Kim derdi ki bir gün gelecek bir Türk dizisinde flashbackler dönecek... Oysa biz Birol Güven tarzı 5 dakikada bir bölüm yazılabilen dizilere alışmıştık. Sonu kısmen tahmin edilemeyen, bizi ters köşeye yatırabilen bir Türk dizisi var artık. Dayının hayranıyız.

"kendi kendimize verdiğimiz sözü tutmak, en çabuk unuttuğumuz şeydir ne yapsak."

"tesadüfe inanan insan kaderini kendi elinde tutamaz."

"birini çok sevdiğinizde, o size bin kere de yalan söylese, yine herkesten çok ona inanmak istersiniz."

"birini sevmek, diğer her şeyi daha az sevmek demek değil mi?"

Böyle güzel aforizmalar geçiyor dizide. Oradan buradan arak olsa da seviyoruz vesselam.

Bir Kaç Konu

2009-11-10T13:57:00.000-08:00

Kaç seferdir bir şeyler yazmaya niyetlensem de olmadı bir türlü. Ellerim titredi seyirciler. Ne de olsa günde 5 milyon kişi okuyor bu blogu. Yüküm büyüktür bu yüzden. Ne yazsam da bu kitlenin beklentilerini karşılasam diyorum. Bir kaç konu var. Başlıyorummm..!

Number one: Domuz giribi

Evet uzun zamandır ortalık karışıyor benim sevgili az ama öz okuyucularım. Belki sen de domuz gribisin. Kim bilir bugün ellememeye direndiğin metrodaki tutunma demirine, son anda trenin ani freniyle dokunmak zorunda kaldığın bölgede yaşıyordu virüs(uzun oldu cümle idare et). Ve o küçük domuzcuklar ellerinden ağzından burnundan girip hasta etmeye ikna ettiler bedenini. Ama dur panik yok. Ya da dur. Evet biraz panik yapmaya ihtiyaç var. Çünkü öleceksin hahahah. Şaka şaka üç Kulhü bir Elham oku geçer. Zaten domuz giribi olmak dinen günah. E yenmesi haram olan bir hayvanceğizin hastalığını kapmak da günahtır Nuri Öztürkce. Bu yüzdendir ki bu hastalığa kapılanlar bizden değildir.

Number two: Açılımlar

Kolbastı gibi bir moda bu. Hem açılmamak kapanmak lazım. Ilımlı bir İslam ülkesinde yaşıyoruz neticesinde. Açıl açıl nereye kadar. Hem maske falan takmak lazım malum domuz gribi falan. Kapanın siz kapanın.

Number Three: Şu Çılgın Paparazziler

Olaylar malum. Bu konuda espritüel bir yaklaşım sergilemek içimden gelmiyor. Şu magazinciler tayfasından tiksinmek zaten son 20 yıldır yaptığım bir şey olsa da bu olaylardan sonra tamam diyorum. Neden varlar bu dünyada bu gereksiz varlıklar merak bile etmiyorum.

Number Four: İstanbul 2010 Gönüllü Programı

Katıldım. Eğleniyorum. Tavsiye bile ederim. "Gönüllü programının amacı bir yandan İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansı’nın yürüttüğü etkinliklerin ihtiyaç duyduğu gönüllü insan kaynağını temin etmek, bir yandan da İstanbulluların 2010 sürecinde daha aktif olarak yer almalarına olanak sağlamaktır. "

Number Five: Genç Kırmızı

Brief kazık be abicim. Ben ne yapayım. Neyse düşünürüz.

Number Six: Vizeler Başlıyor Tehlikenin Farkında mısınız?

Şimdi vizeler başlıyor ya İstanbul yazdan kalma günler yaşıyor. Okul iyi güzel de alttan dersler soldan soldan geliyor.

Number Seven: Kıskanmak

Bu filme gitmesin benim yalnız ve güzel ülkem. En az içinde Şafak Sezer'in oynadığı filmler kadar kötü bir filmdir. Tamam hakkını yemeyelim Peker Açıkalın'ın olduğu filmler kadar kötü bir film. Ama asla Şafak Sezer ve Peker Açıkalın'ın birlikte rol aldığı öldürücü etkisi olan filmler kadar kötü değil.

Bu aralar bunlar var küçük beynimde. Zaten küçük olduğundan fazla yer kaplamayıp geri dönüşüm kutusuna gidiyor hepsi. Sağlıcakla kalın tamam mı sevgili okuyucularım. Her şeyin başı sağlık ne de olsa. Domuz Gribi olup ölmeyin durduk yere.

Entel ve Üstü Defterim

2009-09-23T12:43:00.000-07:00

Bilgisayarım bozuk olduğu için internet aleminden uzağım bu sıralar. Arada bir kıç kadar bir netbookdan girip maillerime bakmaktan öteye geçmiyor ilişkimiz. E tabii insan evdeyken sıkılıyor. İnternet olmadan önce insanlar ne yapıyordu geyiğine girmeyeceğim hiç boşuna bakma. Girdim D&R'a kayboldum kitaplar arasında. Böyle afilli kapları olan çeşit çeşit kitaplar. İnsan felfese kategorisindeki kitapların arasına giriyor filozof olmak istiyor. Şiir kitapları arasında Orhan Veli ne bileyim din kitapları arasında bir Yaşar Nuri olası geliyor. Hepsini hepsini okumak istiyor. Gerekli gereksiz kitapların arka yüzlerini okuyup "Ben bu kitabı yerim oğlum" diyor. Tabii hazır arkasını çevirmişken bir de fiyatına bakıyor :) Pahalı yahu bu kitaplar. Neyse konu bu değil. Diyeceğim şudur ki birkaç kitap alıp okumaya başladım. Aslında evvel zaman içinde ben de kitap okurdum. Hatta bir defter almıştım. Amacım her sayfasına okuduğum kitaplar hakkında kendimce olumlu/olumsuz yönlerini yazmaktı. İsmine de "Benim Entel ve Üstü Defterim" demiştim. Bunu da ilk defa burada yazıyorum değerini bil. Ama bu defterin asıl amacı yeni kelimeler öğrenmekti. Şöyle ki; kitaptaki bilmediğim kelimeleri deftere çıkartıyor ve karşılarına anlamlarını yazıyordum. Malum, konuşurken günde 200 ile 300 kelime arasına sıkışan bir milletiz. Onlardan biri olmamak içindi bu yaptığım. Reklam yazarı olmak isteyen birinin çırpınışları da sayılabilir. Hayatımdaki hiçbir işi tamamlayamadığım için bu defter de aynı kaderi paylaştı. Kim bilir belki birgün dolar Benim Entel Ve Üstü Defterim.

Bir şeyler yanlış gidiyor!

2009-09-16T15:14:00.000-07:00

Bazı şeyler en başından farklı olmalıydı ya da zamana göre ayak uydurmalıydı bence. Birşeyler ters geliyor bana. Yamuk gidiyor akış sanki :) Mesela;

Yemekleri lezzetli olan restorantların tuvaletleri ya daha temiz olmalı ya da daha kirli olup tifo vb. hastalıklardan süründürerek öldürmek yerine direk öldürücü virüs atarak anında öldürmeli.

Filmlerin ilk sahneleri artık bir adamın uyanması veya araba kullanmasıyla başlamamalı.

Michael Jackson ölmediğini açıklamalı.

Hollywood'da melül bakışlı değil de böyle cin gibi bakan herifler jön olmalı.

Okullarda canlıları sıralarken insan, hayvan, bitki, mantar kategorilerinin yanında Megan Fox farklı bir dalda incelenmeli

Saatler süren otobüs yolculuklarında sadece bir top kek verilerek 12 saat metabolizmanın hiç acıkmayacağı düşünülmemeli. Çünkü insanlar biniyor otobüslere.

NASA Ajda Pekkan'ı fark etmeli ve incelemeli. Uzaylı olduğu gün gibi ortada.

Çevresi en geniş insanlar minibüs şöförleri olmamalı ne bileyim Cumhurbaşkanı falan olmalı.

Yemekler tabakta değil de başka nesnelerde yenmeli. Yüzyıllardır aynı şey üzerinde yemek sıkıcı geliyor artık bana. Yani her gün aynı yemeği ver ama farklı nesneler üzerinde ver :s

Coca Cola bir numara olmamalı. Pepsi reklamlarına ayrdığı Milyon Dolarlık sermayesini formülünü güzelleştirmeye aktarsaydı bir numara olabilirdi mesela.

Futbolda ofsayt kaldırılmalı ki skorlar basketboldaki gibi yüksek bitmeli. Daha heyecanlı olur.

Tv'de Zeki Müren de bizi görebilmeli artık. Televizyondakilerin bizi görememesi çok sıkıcı, sosyal hayata giremiyor, asosyal yetişiyoruz.

Bunlar geldi aklıma birden. Bir de insan böyle saçma sapan yazılar yazmaya vakit ayırmamalı bence.

Bumerang Ekonomisi

2009-09-16T02:14:00.000-07:00

Mevsim yaz, Riviera kıyısında küçük bir kasaba. Yaz sezonu, ancak yağmur yağıyor, yani sokaklar bomboş. Herkesin borcu var ve kredi ile yaşıyorlar.
Şans eseri otele zengin bir Rus geliyor ve resepsiyona 100 $ bırakıp,odaya bakmaya çıkıyor.
Otel sahibi parayı hemen alıp, et marketine olan borcunu ödüyor.
Market sahibi 100$ kaparak, hemen toptancıya olan borcunu vermeye gidiyor.
Toptancı büyük bir sevinçle parayı alıp, kriz nedeniyle kredili hizmet veren ve bir süre önce misafir ettiği konuklarının hesabını kapatmak için otele giderek oraya olan borcunu ödüyor....
Ve o anda Rus müşteri odadan geri dönüyor ve odayı beğenmediğini söyleyip 100$ parasını alarak kasabayı terk ediyor.
Rus müşterinin bu ziyaretinden somut olarak hiç para kazanan olmuyor, ancak;
Tüm kasaba borçlarından kurtuluyor ve geleceğe ümitle bakıyor.

Pen Story

2009-09-11T18:22:00.000-07:00

The Pen Story @ Yahoo! Video

Colgate: Unutma

2009-09-08T07:22:00.000-07:00

Colgate'in çocuklara diş fırçalama alışkanlığını kazandırmak için hazırladığı reklam kampanyasını oldukça başarılı ve yaratıcı buldum. Sloganı "Unutma". Fakat o şekilde yemesi biraz zor olabilir :) (Fotoğraflar için Devamına bakınız)

Künyesini de yazayım tam olsun;

Advertising Agency: Y&R, Bangkok,Thailand
Executive Creative Director: Marcus Rebeschini
Creative Director: Noppadol Utiswannakul/Shen Guan Tan
Copywriter: Chanissara Ngampan
Advertiser’s Supervisor: Ittawin Ngoenwichit (Account Director)
Account Manager: Natphon Pholsong
Account Supervisor: Jaime Prieto/Sanjay Bhasin/
Producer: Amornmarn Rattanarakpinyo
Art Director: Kijchapon Patiwongphaisarn/Somchok Kunjaethong
Photographer: Jasda Trivittayanuruk/Yoothana Sasanatiang
Production House: Fiftyone Bangkok Company Ltd.
Agency Producer: Amornmarn Rattanarakpinyo

Yaratıcı Durex Reklamları

2009-09-01T17:24:00.000-07:00

Yeni Ay Yeni Kararlar

2009-08-31T13:03:00.000-07:00

An itibarı ile Eylül Ayına girmiş bulunuyoruz. Ay başları yeni kararlar almak içindir. Hele ki Eylül. Bence yılın başıdır Eylül Ayı. Ocak'dan daha bir yılın başıdır. Yaz bitmiştir ve okullar başlayacaktır. En enerji deposu olduğun ve olmak zorunda olduğun zamandır. Yeni kararlar aldım. Mesela bu adam gibi olmak;

Sonra her yemekten sonra dişlerimi fırçalamak:

Spora düzenli olarak gitmek( tabii abartmamak):

Artık yemek yapmayı öğrenmek:

Kadın programlarını izlemeyi bırakmak:

Daha tutumlu olmak:

Çöp atma alışkanlığı edinmek:

Daha fazla sanatsal etkinlikte bulunmak:

Üşenmeyip daha fazla araştırmacı kişilik haline gelmek:

Fotoğraf çekmeye daha fazla ağırlık vermek:

Buzdolabının yiyecekleri sonsuza kadar saklamayacağına inanmak ve bozulan yiyeceği saklayarak onlarla duygusal bir bağ oluşturmamak:

Düzenli bir uyku saatine kavuşmak:

Artık ne zamandır izlemek istediğim filmleri izlemek:

Şimdilik bunlar yeter. Hadi bakalım.

Her Akşamüstü Oyuncakçı Camekânından Çocuk Ellerinin İzlerini Siler

2009-08-28T14:58:00.000-07:00

Dikkat: Bu yazı yüksek miktarda mazi içermektedir, dokunabilir.

Deniz kıyısında bir martıyla konuşurken görüyormuş dostlarım beni sürekli,
Bir kaptanım çünkü,
Kağıt gemilerden emekli…

Gülemedim ki hiç hasta yatağının başucunda
Haberi bu yüzden yoktur annemin
Sol yanağımdaki gamzeden…

Komidinin üstündeki ilaçların sayısı arttıkça
Kutularından yaptığım gökdelenin uzamasına seviniyorum,
Ve bilmezdim,
Annemin yaşantısındaki renkliliğin
Yalnızca raflara dizili kavanozların içindeki reçeller olduğunu.

Bilerek mi yanına almadın giderken
Başının yastıkta bıraktığı çukuru
Güveniyordum oysa sevgimize ben
Vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar..

Beni senin gibi birde annem terk etmişti
Ki göbeğimde durur onun yokluğundan bana kalan çukur..

Sıralanmış saksılar vardı limana bakan pencerimizin önünde
Ve çiçekler arkasında ekmek kırıntıları serpen martı yüzlü bir anne…

Terasta toplanan kadınlar limandaki beyaz geminin ışıkları yanınca
Dedikodusunu yapmayı unuturlardı,
Tam o saatlerde sokaktan geçen yazlık sinemadaki biletçi kızın…

Annesinin dizlerinin dibinde hiç ayrılmayan uslu bir çocuk gibidir limandaki deniz,
Ama sokağa çıkıp dalga olmak geçer yüreğinden…

Hiçbir bardakta dudak payı bırakmadınız bana
Bir kaşık sesini bile çok gördünüz şekersiz içerek çaylarınızı..

İki çocuk rahatlıkla oturduğumuz kapının eşiğine
Kendi başıma zor sığıyorum bugün.
Büyüdükçe insan yalnız mı kalıyor ne?

Kabuğunu koparmadan ne bir elmayı soyabildim
Ne de iyileştirebildim bir yarayı
Ama karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna
Bendim çünkü bıçağı saplayan onun yurduna…

Büyüklerle ben yapamıyorum
Çocuklar da almıyor beni oyunlarına,
Bir devlet dairesinde yangından kurtarılmayacak sıkışmış bir çekmece gibiyim,
Açılamıyorum sana…

Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen
Sen nasıl sevmezsin eşitliği?
Yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için
Annen değil miydi önünde diz çöken?

Yol kenarlarındaki yağmur mazgallarını kumbara sanıp harçlığımı atardım,
Bu yüzden en çok denizden alacaklıyım...

Sunay Akın

Geçenlerde ne zamandır gitmek istediğim bir yere gittim. İstanbul Oyuncak Müzesi. Düşündüğümden çok daha güzeldi. Müze insanı etkisi altına alıp bir süre çıkartmamakta direniyor. Müzenin dekorasyonu ve yaratıcılığı had safhada. Girdiğiniz her oda belli bir kompozisyonu yansıtıyor. Ve öyle manidar odalara giriyorsunuz ki an geldiğinde bulunduğunuz yerin bir oyuncak müzesinden çok daha öte bir yer olduğunu düşünüyorsunuz. Bir oyuncağın tahta, demir, seramikten yapılma araba, bebek, asker, uçak vb.nin çok ötesinde bir anlamı olduğunu insana hatırlatan ve düşündüren bir mekan. Müzeyi burada sayfalarca anlatabilirim inanın. Fakat gidip görün. Siz de hissedin orayı isterim.
Müze etkisine alınca, insan bir durup çocukluğunu düşünüyor tabii. Ve asıl bu yazıyı yazma sebebim ortaya çıkıyor. Çocukluğumuzdaki vazgeçilmezler neydi diye düşünmeye başladım. Ve aklıma gelenleri sıralamaya başladım;

Erkek öğrencilerin vazgecilmezi:

Öğrenci Dostu Suluk:

Vazgeçilmez Arı Maya Silgisi:

İğrenç Pastel Boya:

Helvacıoğlu Flüt(Ayrıca bunların tükürük temizlemek için olan anlamsız bir aparatı daha vardı)

Düz
Ayakkabı:

Sulugöz:

Parmak Futbolu:

Sanal Bebek( Bunu Bulan Parayı Kırdı):

Dakikalarca Çevirip Bakılan Kalem:

Her Kalınlıkta Çeşit Çeşit Uç:

Süper Teknolojik Walkman:

Önce Hüplet Sonra Gümlet:

Tadı Unutulur mu:

Diş Sızlatan Meybuz:

Çokomel (Hala Var Mı Bilmiyorum):

Altın Çikolatalar( O Zamandan Paranın Önemi Kişiliklere Yerleştiriliyor)

YumiYum:

TipiTip:

Hep Almak İsteyip Alamadığım BP Oyuncağı:

Boncuk Atıp Kör Eden Tabanca:

GameBoy:

Bundan Zevk Alırdık:

Surata Surata Atılan Tüf Tüf:

Afilli Çanta:

Hala Bünyede Stres Yaptırabilme Gücü olan Kitap:

Kağıttan Kıyafetleri Kesip Giydirilen Her Ortama Ayak Uydurabilen Kızlar/Adamlar:

Parlement Sineması Kuşağı:

Bir Dönemin Gothic Yetişmesine Sebep Olan Böyle Mi Olacaktı :

Eğer Evde Bir Anne ve Abla Varsa İzlememek Gibi Bir Şansın Olmadığı Yalan Rüzgarı:

O Sevimli Bir Uzaylı:

Söze Gerek Yok:

Adamda Ne Hafıza Vardı Ki Hala Hafızamdan Çıkmamış:

Yerli Malı Yurdun Malı Herkes Onu Kullanmalı Haftası:

O Bir Fenomen:

Oynamayan Yoktur:

Daha onlarca hatta yüzlerce çıkartılabilir. Şimdilik bu kadar yeter. Sizin de aklınıza bir sürü geldiğine eminim. Güzel günlerdi di mi...

Dijital Hayatta Noktalama İşareti Olmak

2009-08-07T15:55:00.000-07:00

Yıllar geçiyor. Daha 3-4 sene önce adam gibi blog mu vardı Allasen. Son 2 senedir var bu furya. Bloglarla birlikte sosyal ağlar arttı tabii. Neyse şu sosyal ağlar hakkındaki sıkıcı yazılardan birine başlamak istemem ben de. Fakat diyeceğim şudur ki sosyal ağların çoğalması ile( Başta bloglar, Facebook, Friendfeed ve Twitter) internet ünlüleri çıkmaya başladı. Sistem kendi şöhretlerini yarattı. Bunlar kalıcı olurlar mu bilmem ama yeni bir çağ başlıyor sanki. Ve biz bu evrimin ilk insanlarıyız. Kıllı, maymuna benzer, yürümeyi yeni yeni öğrenen. Konuşma ise en son level.
Bu internet aleminde şimdiden yerini kapan kaptı. Şu yaşıma kadar öğrendiğim temel konulardan birisi de "herşeyin ilki kalıcı olur ve sonradan piyasada yer kapmaya çalışanlar aduketi yer" Dolayısıyla daha bu evrim aşamasındayken ilk olmak lazım derim(tabii amacınız buysa)
Bu dijital hayatta bir noktalama işareti olun. Virgül olun efendime söyleyim noktalı virgün olun, nokta olun. Nasıl yani derseniz şöyle açıklayayım...

Parantez Adam: Bildiğiniz konularda parantezler açın. Konuların herkes tarafından bilinmeyen yönlerini bloglarınızda anlatın falan. Bidebuyöndenbak.com gibi.

Virgül İnsanı: Gündeme nefes aldırın. Güncel konulara virgül koyun ve başka konulardan bahsedin. Çünkü yoğun gündemden sıkılan insanlar aynı zamanlarda her blogda aynı konulardan bahseden blogculardan bıkabilir değil mi? Gündemdışı.net gibi.

Üç Nokta Kişiliği: Üç nokta karizmadır. Genelde bu noktalama işareti ile biten cümleler yarım bırakılmıştır. Cümle adeta cool bir herifin ağzından çıkan sözcük öbekleri haline gelmiştir. Cool bir blog açın. Ne bileyim uzaklara bakan bir de fotoğrafınızı koyun. Ve "bugün Bebek Starbucks'da tek başıma otururken neden diye sordum kendime" ile başlayan yazılar yazın. Çünkü bunların da büyük bir okuyucu kitlesi oluyor inanın bana. Hayatnedenböyle.org gibi

Soru işareti Benliği: Bu insan 0-7 yaş gibi davranmalı. Bülen Ersoy neden var, haberlerde yaralı sayısının artmasından endişe duyan yetkililer kim, ismini açıklamak istemeyen seyirciler neden genel olarak Esra Ceyhan'ı izlemekte gibi sorular sorar kendine. Ve bu soruları bloguna taşır. Biribanasöylesin.gen.tr gibi

Ünlem Şahsiyeti: Bu insanda herşeye şaşırır, kızar. Garip tepkileri vardır. Bir kere en önemlisi sinirlidir. Agresif bir blog oluşturun ve ünlem şahsiyeti olun. İsyanımvar.be gibi

Nokta Baba: Ve en üst statüdür. Nokta adamsan eğer bol miktarda okuyucu kitlen vardır zaten. Konuyu irdelersin ve son noktayı koyarsın. Üstüne kimse laf edemez. İnsanlara da "Valla haklısın abi" diye yorumlar yazmak kalır. Fazla derecede bilgi sahibi olmak birinci kuraldır. İnsanların size saygı duyması lazımdır... buböyledir.com.tr gibi

Kabul edin çoğunuzun istediği Nokta Baba olmak. Olur olur. O da olur...

Hadi bir hafta yokum ben kendinize iyi bakın...

İşe Dostum Duşa İşe

2009-08-07T01:42:00.000-07:00

Brezilya'da yürütülen bir sosyal sorumluluk kampanyası. Çişinizi tuvalette değil duşta yaparsanız sifon çekmemiş olacağınızdan epey bir miktar su tasarrufu sağlayabileceğiniz iddia ediliyor.
Reklam çok tatlı olsa da kampanya biraz garip geldi sanki :/

Link:

Şimşek verin. Bir daha, bir daha!

2009-08-02T06:07:00.000-07:00

-bir dilim daha ister misin?
+hayır, doydum.
-başka ne var?
+bakalım başka ne varmış.
-televizyon rehberi nerede?

Okuduğunuz konuşma Truman Show filminin son sahnesindeki iki polis arasında geçen diyalogtur. Geçenlerde Truman Show'u izledim tekrar. Aslında o kadar büyük bir mesaj var ki filmde. Vermek istediği mesajı gözümüze sokan film ve dizilerden nefret ederim. Fakat filmi izleyenlerin bildiği üzere mesaj çok derinden insanın içine işliyor.
Özellikle en sondaki "izleyecek başka ne var?" repliği, günümüz tüketim toplumunu en net ve kısa şekilde özetleyen cümledir. Birileri tv'de milyarlar kaybediyor, kazaniyor, şarkı söylüyor, ağlıyor, eleniyor, birinci oluyor, bütün hayatını ortaya koyuyor gerekirse. Fakat sadece kendilerini izleyen polislerin canı sıkılana kadar bir degerleri var.
Aslında herkes bir Truman değil mi(diyerek paronayak moda geçilir)? Herkes bir fanusun içinde nefes almıyor mu? Biraz dikkat ederseniz her gün aynı olaylar olmasa bile, olayların belli bi formül tekrarından ibaret olduğunu anlamak zor değil.
Filmde Truman işte tam da bu tekrardan kurtulmak için gayret üstü bir çaba gösteriyor. Sonuç olarak bulutlara ve gökyüzüne dokunma, duvari yumruklama sahneleriyle cidden acıklı bir filmdir.
Bu yazının anafikri de şudur: Siz de hayattaki bu monotonluktan kurtulmak istiyorsanız harekete geçmelisiniz. (Alın size mesajı gözünüze sokan bir yazı daha)

Biri Rakı Balık Mı Dedi?

2009-07-29T14:14:00.000-07:00

“Rakının yanında balık yasak" Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu’nun (TAPDK) bu kararı alkol üreticilerini şok etti. Meşhur rakı balık ikilisi ayrılıyor. Yeni düzenlemeyle alkol reklamının araç ve gıda ile ilişkilendirilmemesi hükmü nedeniyle rakının vazgeçilmezi olan balık ve beyaz peynir aynı reklamlarda yer alamayacak. Artık herşey komik geliyor bana. Aşağıdaki Yeni Rakı'nın protesto ilanını da destekliyorum.

Bu İnsanlarla Ortak Noktam Kalmadı

2009-07-23T16:36:00.000-07:00

"Bu memleketin insanıyla ince belli bardaktan çay içmekten başka ortak noktam kalmadı artık" Bu sözleri uzun süre önce televizyonda Volkan Konak'dan duymuştum. İlk duyduğumda ne güzel söylemiş adam diye düşünmüştüm. Tekrar aklıma geldi o söz. Nedense haberleri izlerken. Oysa bir daha haber izlemeyeceğim diye kendime söz vermişken. Sahi ne güzel söylemiş... Kalmadı ortak noktam artık...

Beyaz'dan Küçük Bir Hikaye

2009-07-23T16:06:00.000-07:00

Çok uzun süre önce Beyazıt Öztürk'ün bir konuşmasını izlemiştim. Geçen gün tekrar karşıma çıktı. İzlemeyenlerle paylaşmak isterim. Bir insan küvetle olan ilişkisini metafor olarak kullanarak ancak bu kadar güzel hayatını anlatır. İzleyin...

Sahibinden'e Boykot

2009-07-14T11:45:00.000-07:00

sahibindencomboykot.blogspot.com

"Sahibinden.com, neler olduğunun farkına varmadan, tüm yaşamını 'sahiplerine'
para kazandırmak için doğum yaparak geçiren hayvanların yaşam haklarını istismar eden insanlık ahlakından yoksun tüccarların ilanlarını yayınlamaktadır. Evlerin bodrum katlarına hapsedilerek sürekli çiftleştirilen hayvanların yavruları, petshoplarda son derece kötü koşullarda sıradan bir mal gibi satılmaktadır. Evinde hayvan beslemenin kendi yaşamını başka bir canlıyla paylaşmak anlamına geldiğini bilmeden satın alınan bu hayvanların çoğu sokaklarda ölüme terkedilmektedir. Biz Sahibinden.com' dan , bu ilanları yayınlamayarak bu kanlı ticaret destek olmamasını istiyoruz..Bu ilanlar yayından kaldırılana dek, tüm Türkiye' de ve yurtdışında, bu insanlık suçuna ortak olan Sahibinden.com' u afişe edeceğiz. Sahibinden.com' u kullanmayacağız ve bu ilanlar kaldırılana deki kullanılmaması için elimizden gelen her türlü çabayı göstereceğiz." diyorlar.

Bence çok ama çok haklılar. Destekliyoruz...

Everything Poops

2009-07-07T03:48:00.000-07:00

Ben bu videoya neden bu kadar güldüm biri bana açılayabilir mi :)

Bir Hatasın Sen: Çocukları Pazarlamak

2009-07-06T00:33:00.000-07:00

Bir hatasın sen diyerek ATV'de yayınlanan "Bir Şarkısın Sen" programını kastediyorum.

DR. Ferah Onat çok iyi açıklamış durumu:
Bu program çocukların çocuklara karşı kullanıldığı, büyüklerin de buna zevkle alet olduğu bir yapım. Çocukların TV izlemesinin uygun olmadığı saatlerde yayınlanan yarışmada bülbül sesli çocuklar, giymemeleri gereken giysilerle ve bir ton makyajla, anlamını bilmedikleri ve söylememeleri gereken acıklı nağmeleri haykırıyorlar. Her Cumartesi akşamüstü konu-komşu, dede-nine fındıkkurdu gibi sevimli isimler taktıkları çocukları kaçırmamak için düzenliyorlar yemek saatlerini... İnsanın aklına Slumdog Millioner’deki sahne geliyor ister istemez. Çocuklara şarkı söyleten acımasız adamın acıklı Hint şarkısıyla kendinden geçmesi gibi bizim büyüklerimiz de “nostaljik” dedikleri bestelerle –eminim bazıları rakı içerek- kendilerinden geçiyorlar. Küçük çocukların birçoğu ise müzikleri beğenmedikleri için ekrandan kaçıyorlar, ama çocuklar arasında mest olup izleyenler ve özenenler de vardır mutlaka...

Çocuk programı deyince benim aklıma Barış Manço geliyor sadece;

Youtube'u direk izleyemeyenler için: Burada linki var

7'den 77'ye programında da çocuklar şarkı söylerdi. Ama "Küçük Kurbağa" olsun "Ku vak vak" olsun böyle şarkılar. O dönemin pop şarkılarını da söylerlerdi. Ama tabii yarım yamalak, karıştırarak, tüm sevimlilikleriyle.
Artık çocukların pazarlandığı, bir mal gibi alınıp satıldığı bir dünyada yaşıyoruz. Reyting uğruna gelecekleriyle oynuyoruz. Kids Marteking'den farklı bir oluşum bu. Direk çocuk pazarlamak...

Türkler Hayatı Nasıl Öğreniyor

2009-07-05T23:23:00.000-07:00

Biz Türkler, Hayatı National Geographic'de Türkçe konuşma yapan bir adamın üzerine ingilizce dublaj yapan ve tekrar üstüne Türkçe dublaj konulan bir kanaldan öğreniyoruz. Saçmalardan seçmeler.

TV ve Film

2009-06-29T14:40:00.000-07:00

Farkettiniz mi bilmem. Son zamanlarda ulusal kanallar (Özellikle Atv, KanalD, Star, ShowTv) ya hiç film yayınlamıyor. Ya da yayınladıkları filmler 3. sınıf oluyor.
Neden böyle olduğunu bilen varsa beri gelsin.
Eğer reytingse bunun sebebi gittikçe kötüye gidiyoruz arkadaş...

Gerçek Güzellik

2009-06-26T00:52:00.000-07:00

Dove hoş bir kampanya sunmuş, kampanya iyi güzel fakat Dünyayı sorumsuzca sömürürken diğer taraftan da ahlak dersi vermeye çalışmak...
Şimdi size Dove'un reklam filmini ve ardından buna karşılık olarak düzenlenmiş bir Greenpeace videosunu izletmek istiyorum...

Ve greenpeace'nin karşı videosu;

Duygusal mod

2009-06-25T08:20:00.000-07:00

Bir zaman önce karaladığım bir yazı vardı. Onu buraya koymak istedim.

Hep senden giderken
Acıların paradoksuna alışmışken
Alışmaya alışmışken
Hatta her şeye alışmışken
O eski günlerin közleri
Arasıra canına okurken
Yok artık buna da alışılmaz denilirken
Alışılınıyor arkadaşım
Onada bunada alışılınıyor
Senden gidiyor
Olsun
Öyle yada böyle
Senden gidiyor
Biliyorum.
Yaş ilerliyor..
Üzülme
Ama birazda ondan gidiyor
Merak etme
Bundan şundan herkesten biraz gidiyor
Biliyorum
En fazla senden gidiyor
Ama alışılınıyor.

Biliyorum sende istiyorsun
Baharda yeşermeyi
Ya da sonbaharda terk eden insan rolüne bürünmeyi.

Biliyorum
Öznelerin anlamsızlığında
Üçüncü tekil şahıs olmayı yediremiyorsun kendine
Daha ikinci olmayı bile benimseyememişken.

Biliyorum arkadaşım
Sen de istiyorsun
Unutmak için değil
Sadece canın sıkıldığı için sarhoş olmayı
Peşinden naralar atmayı.
Susuyorsun,
İçine kapanıyorsun
Ağlamıyorsun
Akıtıyorsun gözyaşlarını yüzme bilmeyen kalbine
Bak boğuluyor kalbin
Cankurtaran olmayan bir sahilde..

Biliyorum arkadaşım
Herkese yetecek olan bir gecede
Bir yıldızın bile yok gökyüzünde
Ama unutma;
Eğer sadece sana ait bir yıldız istersen gecede
Herkes en parlak yıldızı seçmişken bir yerlerde
Gökyüzündeki en solgun yıldızı ara etrafında
Ve unutma;
Solgun yıldız yaklaşıldıkça parlamaya başlarken
Anlayacaksın
Diğerlerinden daha solgun olmadığını
Kavrayacaksın
Sadece daha uzak olduğunu...

Lisedeyken yazdığım bu yazıya bakıyorum da herhalde depresif bir zamanıma denk gelen bir dönemmiş. Ve lisedeyken de takıntılı bir şekilde okuduğum Murathan Mungan'dan bir şiiri de paylaşmak isterim;

"Ya biz, binde bir karşımıza çıkan dostluk,
arkadaşlık, sevgililik fırsatlarını ne yapıyoruz?
akşamüstünün bir saatinde,
yorgun gövdemizi yaslayıp mırıl mırıl konuşabileceğimiz,
omzumuza dolanan bir kolun,
başımızı yaslayabileceğimiz bir omzun,
belimizi kavrayan bir elin,
uzun yollara dayanıklı aşkların sahibi karşımıza çıktığında
tanıyabiliyor muyuz onu, değerini biliyor,
biricikliğini, benzersizliğini anlayabiliyor muyuz?

yoksa hayatı sonsuz, fırsatları sayısız sanıp
kendimizi hep ilerde
birgün karşılacağımızı sandığımız bir başkasına
bir yenisine ertelerken
hayat yanımızdan geçip gidiyor mu?

karşımıza erken çıkmış insanları yolumuzun dışına
sürerken bir gün
geri dönüp onu deliler gibi arayacağımızı hiç hesaba katıyor muyuz?
hayat her zaman cömert davranmaz bize,
tersine çoğu kez zalimdir.
her zaman aynı fırsatları sunmaz,
toyluk zamanlarını ödetir.
hoyratça kullandığımız arkadaşlıkların,
eskitmeden yıprattığımız dostlukların,
savurganca harcadığımız aşkların hazin hatırasıyla
yapayalnız kalırız bir gün

bir akşamüstü yanımızda kimse olmaz,
ya da olanlar olması gerekenler değildir.
yıldızların bizim için parladığını göremeyen gözlerimiz,
gün gelir hayatımızdan kayan yıldızların gömüldüğü maziye kilitlenir...

kedilerin özel bir anını yakalamak gibidir kendi hayatımızdaki
olağanüstü anları ve olağanüstü kişileri yakalamak.
bazılarının gelecekte sandıkları 'bir gün' geçmişte kalmıştır oysa;
hani şu karşıdan karşıya geçerken trafik ışıklarında rastladığımız ,
omzumuzun üzerinden şöyle bir baktığınız sonra da boşverip
'nasıl olsa ileride bir gün tekrar karşıma çıkar'
dediğinizdir.

oysa tam da o gün bu zalim şehri terk etmiştir o;
boş yere bu sokaklarda aranırsınız..."

Artık lisede değilim. Hiçbir arkadaşım değil. Benimle birlikte herkesin büyümesi içimi rahatlatan bir olgu. Çünkü ben yaşlanırken onlarda yaşlanacak :) Tabii içlerinde Benjamin Button yoksa.

Ne zamanki insanın bin tane işi gücü oluyor, o zaman hayalleri depreşiyor. Yaratıcılığı tavan yapıyor. Ne zaman ki erişemeyeceğin bir şey var , insan illa ki onu istiyor, üstüne mutsuz oluyor. Mutsuz olmaya programlanıyor. Gözü dönüyor. Ne zaman ki geçmişe bakıyor, o zaman keşkeler çoğalıyor. İnce düşünmekten kendini alamıyor.
Yağmur yağsa kar yağsın, kar yağsa yağmur yağsın istiyor insan. Hiçbir mevsimden hoşnut olmuyor. Gece olunca sabahki programını yapıyor, sabah olunca geceyi düşünüyor.

Ve bir sınava çalışması gerekirken bloguna böyle bir yazı yazıyor.

Roy Orbison

2009-06-20T12:28:00.000-07:00

Roy Orbison, arkadasi ile bira icip gitariyla bir takim notalar cikarirken, kısa etegi ve yuksek ökceli pabuçlariyla Orbison'ın karısı gelir, " sevgilim ben alisverise cikiyorum, cocuklara gözkulak ol lutfen" derken Orbiso' a küçük bir öpücük vererek, yüksek ökceleriyle büyük bir ihtisamla yürüyüp gider. Karisinin ardindan hayranlikla bakan Orbison o anda "pretty woman" diye birseyler mirildanarak gitarina eğilir ve bugün zevkle dinledigimiz o guzel parca doğar.
1966'da karısını bir motorsiklet kazasında kaybettikten ve iki yıl sonra da oğullarından ikisi bir yangında öldükten sonra bir müddet ortaya çıkmamış, kendisi ise kalp krizi sonucu hayatını kaybetmiştir.

Şimdi nereden çıktı bu adam derseniz, uzun süredir sadece bu adamın şarkılarını dinlediğimden dolayı bir minnet borcu olarak nitelendirebilirim.
Seviyorum seni Roy Amca, büyüksün...

"Beyler Sakin" Diyerek Gerilim Yaratmak

2009-06-09T13:01:00.000-07:00

Bu cümleyi durup dururken söylerseniz, ortada sıfırdan bir gerginlik yaratabilirsiniz. İki kişi gayet normal tartışırken böyle gir mesela araya, biraz da ısrarcı olursan, lüzumsuz bir gerginliğin kıvılcımlarını görebilirsin.

(sourtimes)

Gözünün akından tanımak

2009-06-04T02:48:00.000-07:00

Diyelim ki Burger King, McDonald's, Kentucky gibi bir fast food restoranına gittiniz. Orada siparişleri alan ortalama 4-5 kişi vardır çalışan. Zor iş zor... Sabahtan beri sipariş alan yorgun vücut ve beyinlerle karşı karşıya kaldınız. Fakat... hiper açsınız. Öyle 10-15 dakika bekleyecek durumda olsanız zaten adı üstünde "Fast Food" kategorisinde bir yere gelmezdiniz öyle değil mi? Bu durumda ne yapmalı? İnsan sarrafı olmak zorundasın sen sevgili okuyucu. Doğru çalışanı gözünün akından tanıyacaksın. Her ne kadar yorgun olsalarda içlerinden hep bir tanesi şu şekilde olur;

Gariptir ki 3 gün uyumadan çalışsa cinliğini yitirmeyecek bu elemanı tanıdın tanıdın. Yoksa işin uzun sürecektir. Bu çalışana siparişini verdiğin andan itibaren istediklerin 2 dakikada önünde. Benden söylemesi...

Peki bu kişiyi nasıl tanıyacaksınız. Sadece deneyim benim güzel insanlarım. Deneyim...

Bu saçma yazı için kendime teşekkür ederim.

Teknolojinin Egoistlikleri

2009-05-25T12:37:00.000-07:00

Bu teknolojiye çok mu yüz verdik, başımıza mı çıkardık anlamıyorum. Bir kendini beğenmişlik bir narsistlik oluşmaya başladı mayasında. Şimdi kanıtlarla konuşmak gerekirse ki gerekmeye de bilir yani. Benim canım kanıt vermek istediğinden veriyorum.

Google: Bunu Mu Demek İstediniz ?

"Google'ın insanoğluna verdiği sevimsiz ayar"(Sourtimes). Basbaya ukalalık yapıyor. Bir de cümlenin sonuna güneş gözlüklü elleri cepte bir adam ikonu koysalar tam olacak. "Koçum mal mısın kaç kere söyledik sana doğrusunu, biraz daha dikkat edelim lütfen" diye baloncukda koysunlar adama tam olsun. Konuyla alakasız olarak bir Link

Facebook: Tanıyor Olabileceğiniz Kişiler.

İtalyancası: "le persone che potresti conoscere" olan cümledir. Ne alaka diye sorarsanız bir alakası yok genel kültür olsun.

Ben Facebook'da bulmak istediğim insanları bu siteye üye olduktan bir hafta içerisinde buldum zaten. Şimdi bana benim sosyal hayatımı etkileyebilecek butonlarla gelme.
"Bu dallamayı da tanıyor olabilirsin Eyüp iyi bak". İs-te-mi-yor-um kardeşim. Beni germe. Heleki bir keresinde "Tanıyor olabileceğiniz kişiler" listesinde biri vardı. Lan bakıyorum bakıyorum hiç tanıdık değil. Açtım baktım bir de ne göreyim. Sıfır ortak arkadaş. Anlaşılan Facebook tanıyabileceğim bir Allah kulu bulamayınca sosyalleşmemi istemiş.

Tarik Işıkları: Şimdi Karşıya Geçebilirsiniz.

Yayalara yeşil ışık yandığında o mekanik sesden çıkan sinir bozucu cümle. Her seferinde dönüp "sen istediğin için değil, ben istediğim için karşıya geçiyorum" diyorum. Siz de deyin.

Bunlar gibi çok var da yazmaya üşenmemek lazım. Şimdilik bu üç tanesini yazdım. Sonra belki yazarım..

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?

2009-05-12T01:48:00.000-07:00

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi?
Hiç vaktiniz yok, ‘Fast live’, ‘Fast food’, ‘Fast music’, ‘Fast love’…
Dikte ettirilen ‘yükselen değerler’, ‘in’ ler, ‘out’ lar…
Buna ben zer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi.
Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum!
Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini?
Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını?
İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza?

Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız?
Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir?
Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman?
Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını?
Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?

Müşfik KENTER

Ne güzel yazmış.

www.otobustegordum.com

2009-05-11T02:27:00.000-07:00

www.Otobustegordum.com
"Otobüste, metrobüste veya metroda beraber yolculuk ederken bakıştığınız, hoşlandığınız fakat konuşma cesareti veya fırsatı bulamadığınız kişileri bu platformda bulabilir, onlarla tanışıp mesajlaşabilirsiniz.

Kadın ve erkeğin olduğu her ortamda olması gayet doğal olan masum bakışmalar, birbirlerine iltifat edercesine gerçekleşen göz temasları otobüslerde, metrobüste ve metroda çokça olmaktadır.

Fakat bazen çekingenlik sonucu bazen de fırsatsızlıktan kaynaklanan nedenlerden dolayı tanışma fırsatı bulamayabilirsiniz. Aynı kişiyle tekrar karşılaşma olasılığınız da çoğu zaman oldukça düşüktür. Sonuçta, tekrar görmek istediğiniz kişi aynı hattı kullansa dahi zamanlarınız tutmayabilir, yahut siz otobüsü kaçırabilirsiniz veya yine aynı sebeplerden ötürü onu görseniz bile onunla iletişim kurmakta yine başarısız olabilirsiniz.

İşte tam bu devrede OtobusteGordum.Com imdadınıza yetişiyor. OtobusteGordum.Com aracılığı ile o gün bindiğiniz otobüsün kodunu (adını) seçip aradığınız kişiyi tarif ederek mesajınızı bırakabilirsiniz. Eğer ulaşmak istediğiniz kişi sistemde ise ve size cevap vermek istiyorsa size özel mesajla veya yazınızın altına yorum bırakar size ulaşabilir.

Unutmayın, AŞK sizi yer, mekan ve zaman ayırt etmeksizin amansızca yakalayabilir.

Aradığınız aşkı bulmanız ümidiyle."

Diyor sitesinde. Bence fikir güzel ama saçma. Yani uygulama biçimleri yanlış bence. Site çok ciddi. Böyle bir fikri ortaya atıp ironik bir altyapıyla önümüze sunmaları daha güzel olurdu neticesindeyim. Yani sitenin dili, renkleri, şablonu vs. daha farklı olmalıydı. Oysa "biz gayet ciddi ve iddialı bir projeyiz" havası var sitede. İnşallah kendileri de bunun farkına varırlar. Biz çok büyük işler yapıcaz umuduyla siteyi kurmamışlardır umarım. Ama böyle bir gayeleri varsa yazık...
En fazla ismi lazım olmayan bazı partner arama siteleri misali pervasızca partner arayan insanların dolduğu bir platform haline gelir. Ama şu da var ki internette en fazla kazanan siteler de bu formattakilerdir Türkiye'de. Bu bir bakıma ülkenin profilini çiziyor aslında.

SansüreSansür

2009-05-11T01:11:00.000-07:00

SansüreSansür hareketi giderek daha fazla ses getirmeye başlıyor. Kişisel olarak da bu hareketi destekliyorum.Kendi reklamlarını da çekmeye başlamışlar. Şayet fikir güzel reklamlarda.
Buradan izleyebilirsiniz;

Facebook Youtube oldu

2009-05-09T15:59:00.000-07:00

Bu Facebook Youtube oldu. Eskiden Facebook'a girerken dur bakayım doğduğum gün Zeynep Kamil Hastanesi'nde yanımda yatan bebek ekleme talebinde bulunmuş mu edasıyla girerdim. Şimdi "bugün hangi saçma videolar eklenmiş" şeklinde giriyorum.
Facebook Youtube olmasın Kampanyası'nı başlatıyorum. Kendi kendime...

Kişiliksiz Mahlukat

2009-05-09T14:59:00.000-07:00

Ne kişiliksiz bu hayvan. Avını yakalıcaksan adam gibi yakala. Ne biliyim bi aslan gibi yavaş yavaş yaklaş sonra koş ardından, bi kan-ter-gözyaşı yap. Hayatta bi gayen olsun. Böyle şerefsizlik olmaz. Hem sen her girdiğin ortamda böyle kamufle olursan arkadaşlık ilişklilerin de olmaz ki. Diğer deniz hayvanlarıyla efendime söyleyim başka bir ahtapot olsun, deniz anası olsun, sevimli bir hayvan olan yunus olsun bunlarla ilişkiye giremezsin ki. Senin yerinde olsam diğer balıklar seni göremedikten sonra yerim ben bu hayatı derdim. Gel yapma böyle, anlaşalım...

Kabak Yelleri

2009-05-09T14:38:00.000-07:00

Kavak Yelleri benim Türk dizileri içersinde takip ettiğim 1-2 tanesinden biriydi . Hatta senaristlerine falan da "aferin lan güzel gidiyo, olaylar sürekli değişiyo, sürükleyici vs" der dururdum. Ama son bölümlere doğru kabak tadı vermeye başladı. Klişe olaylardan yararlanmaya ve kendi içinde kısır bir döngüye girmeye başladı. Oysa ne güzeldi o "Kasımda Aşk Başkadır" tarzında bir kızın gelip Deniz'le yaşadığı maceralar ve sonunda çok güzel bir finalle kızın ölüm sahnesi. Öldüm bittim oralara. Ama olmuyo artık be kardeşim. Dizi de mantık hataları hep vardı fakat artık sapıtma raddesine geldiler. Yahu Aslı hemencecik Erasmus sınavına girip, öbür hafta sınavın sonuçları belirlenip direk bavul toplamaya başladı. Bu ne lan nerede yaşıyo bunlar. Bunlar gibi çok varda üşendim şimdi yazmaya. Yazsam da kim okucak zaten o da var. Kıçı kırık bu blogu kapatsam mı...

(Bak kavak Yelleri'ni Kabak Yelleri yaptım çok yaratıcı falan yani o da var)

Neden içiyoruz?

2009-04-09T03:04:00.000-07:00

A: Hedeflediğiniz kariyer.
B: Gerçekleşen kariyer.
C: Neden içiyorsunuz?

Dünyada bıraktığınız iz ne kadar

2009-04-06T12:48:00.000-07:00

Herhalde bu reklamı görünce aklına FishCard reklamı gelmeyen yoktur.Oldukça başarılı bir metin. Özellikle kadın filmi daha etkileyici olmuş sanki. Tolga Çevik'li Maximum reklamlarından sonra büyük bir değişim. Kadın ve erkek olarak iki ayrı versiyonda çekilen reklamda sahneler, seslendirme ve oyuncular çok iyi.Stranger Than Fiction filminin introsunun da benzer bir konsepti var. Onu da koyuyorum;

Herhalde buradan esinlendiği söylenilmiştir. Aksi taktirde tam bir araklama durumu söz konusu :)

İnsanda pılı pırtıyı toplayıp uzaklaşma hissi uyandırdığı gerçek.

ahhh ahh...

Audi Q5: Unbox The Box

2009-03-09T15:42:00.001-07:00

World Builder

2009-03-07T02:10:00.000-08:00

Holografik araçlar kullanarak sevdiği kadına hayali bir dünya yaratan bir adamın hikayesi. Bruce Bannit tarafından yaratılan (kendisi ilk kez 405 adlı filmle tanınmış) bu ödüllü kısa film tek bir günde çekilmiş ve post prodüksiyonu 2 yıla yakın sürmüş.

Zaman ve Görüntü...

2009-03-06T13:28:00.000-08:00

Jonathan Keller Ekim 1998 tarihinden beri, inatla her gün kendi portre resmini çekiyor. Aynı açıdan. On yılı aşkın bir süredir, her gün! Bu azmi ona bir çok ödül kazandırmış.
Zamanın insana nasıl davrandığının somut bir görüntüsü. Biraz korkutucu, biraz daheyecan verici.

Bu adam da JK Keller’e benzer bir iş yapmış ancak daha uzun süre! Adı Dan Hanna.
Yaşlanmanın daha bir gözle seçilir olduğu 31 ile 48 yaş arasındaki tam 17 yılının her gününü resimlemiş!

Bu işleri yapanların cesaretleri ve emeklerine büyük saygı duydum. Evet cesaretlerine... Çünkü bir çok insan gün gün zamanın kendine yaptıklarını görmek istemez. Çoğumuz ilerleyen yaşlarla aynalardan bile kaçarken kendini bir kobay gibi bu şekilde kullanan insanlara alkış :)

Faili Meçhul Kıyak

2009-03-06T13:18:00.000-08:00

Fikir Tunç Kılınç'dan çıkmış. Buradan ayrıntılı olarak öğrenebilirsiniz. Özet olarak birilerine karşılıksız olarak iyilik yapıyorsunuz. Ve gizemli olarak sadece bir kart bırakıyorsunuz.

Bence güzel bir fikir. Bu günlerde insanların ihtiyacı olan bir davranış. Bu etkinliğin yayılması uzun zaman alacaktır fakat fikrin yaygınlaşıp, geniş insan toplulukları tarafından yapılacağını düşünüyorum. En azından ümit ediyorum.
Düşünsenize; birine bir iyilik yapıp sadece bu kartı bırakıyorsunuz, gün geliyor size faili meçhul biri tarafından bir iyilik yapılıyor ve bu kartı bırakıyor. Çok heyecan verici olmaz mıydı?

Feel Like a Star

2009-02-03T00:14:00.000-08:00

Türk Hava Yolları'nın yeni reklam filmi.
38 milyon Dolar bütçeyle sadece Türkiye de değil Abd, Fransa, İngiltere gibi ülkelerinde içinde bulunduğu 70 ülkede gösterime giren reklam filmidir. Ayrıca 550 sinema salonunda da yayınlanacak olmasıyla reklam sektöründe rekor kırmıştır.
Reklamın başarılı müziğini "Yosun Müzik" olarak Fatih Aygün ve Korhan Uran yapmıştır. Şarkıyı söyleyen Tom Waits değil Fatih Aygün'dür.
Reklamın konusu hakkında bazı eleştirileri okudum. Bunlar genellikle, güvenlikten bahsedilmediği hakkında yapılmış.
Örnek vermek gerekirse, Uludagsözlükte yapılan ağır bir yorum;

Potansiyel müşterilere bir çok yönden mesaj verme kaygısı taşımasının sıkıcılığı yanında, Kevin Costner seçimi iyi olmayan reklam. Belki tüm müşterilere ayrım gözetmeksizin bir star'a yakışan uçuş hizmeti verildiği anlatılmış öncelikli olarak; fakat star'lık kavramının her daim kaygan zeminlerin vazgeçilmez unsurlarından biri olan güven vermeyen çağrışımları, günümüzün insanının formal star'lardan hazzetmeyen gizli star tripleri unutulmuş, öncelikli önem arzeden uçuş güvenliğinden bahsedilmemiş, star olayında abartıya kaçılmıştır. Reklam genel itibariyle cool bir hava yaratmaya çalışmıştır ama feci şekilde yapaylıktan, sıradanlıktan öteye gidememiştir. kısaca olmamıştır.

Tabii sözlükçülerin ağır eleştirilerinden kurtulmak imkansızdır. Ağzınızla kuş tutsanız, bana mı sordun derler. Aferin git şimdi bi tane daha tut derler alaycı tavırlarla. Ama o pervasız, heves kıran, emeğe saygı göstermeyen yorumların içinden anafikirler çıkartılırsa büyük dersler alınacağının düşüncesindeyim. Çünkü halkın beğenilerini, beğenmediklerini, beklentilerini buradan kısmen de olsa öğrenebiliriz.
Bakın Ekşi Sözlükte toplam kullanıcı sayısı 196350. Keza Uludag Sözlükte de yaklaşık 14000. bunların dışında inanılmaz bir kayıtlı olmayan okuyucu kitlesi var. Bunlara Nihat Genç gibi "...yılansı fare çocuklar, gece fareleri... öyle kahpece, böyle sinsilikle, yılansı siber yılanlıklarla bu işler olmaz..." dersen olmaz :)
Neyse konu saptırmayalım. Ekşi'den bir eleştri daha ekleyelim;

Kışın bitmesine bir ay kala gösterime girmek için birazcık geç kalmış bir reklam filmi. Geçtiğim kasım'ın sonlarına doğru tv'lerde görmeye başlasaydık daha verimli olurdu. "winter 2009" diyerek hangi kışa ait olduğunu da reklamda yazmışlar ki seneye kullanılamıcak olması kötü. (bkz: seneye de giyersin) 20 gün önce ilk çekimlerini izlediğimde daha fazla sahne vardı, belki Kevin Costner gelmişken birden fazla film çekmişlerdir, bunları zamanla sahneleri değiştirip yayınlayacaklardır. Öyleyse güzel olur diye düşünüyorum. Çünkü ilk filmde business class adına hiçbir şey geçmiyor. Bir de izlerken daha çok Atatürk Havalimanı dış hatlar terminali'nin reklamı gibi hissettim, o ayrı. Daha fazla logo, görsellik, laleli uçak giydirmesi vs. kullanılabilseydi şık olurdu

denmiş.

Benim fikrim reklamın başarılı olup olmadığını zamanın göstereceğidir. Reklamın başarısını ölçmek uzun soluklu bir iş değildir. Feedbacki hızlıdır. Reklam daha çok yeni. Biraz daha zaman lazım sadece.
Reklamdaki slogan orjinal. Evet güvenlik adına birşey yapılmamış bunda hemfikirim. Ama mesaj güvenlik miydi? Asıl soru burada. Kaynak bunu iletmek istemediyse biz neden "reklamda güvenlik unsurları yoktu" diyelim. Şu bir gerçek ki bir hava yolu reklamında insan güvenlik duygusunu görmek ister. Canımızı teslim ettiğimiz bir şeyin en önemli unsuru güvenliktir. Belki de Ekşide ki yorum gibi " Belki Kevin Costner gelmişken birden fazla film çekmişlerdir, bunları zamanla sahneleri değiştirip yayınlayacaklardır"
Bu kadar para harcanan bir işte güvenlik unsurunun atlanmayacağını düşünüyorum. Belki de reklamda vardı biz göremedik :)

Play-doh

2009-02-02T05:28:00.001-08:00

Reklam Ajansı: Sectionpub Mons, Belçika
Sanat Yönetmeni: Frederic Zouag
Reklam Yazarı: Nicolas Gaspart

Bu afişi bloga koymadan yapamazdım. Başarılı reklam nedir. Özetin özetini çıkartarak
Minimum bütçeyle maximum işler çıkartmak diyebiliriz sanki. Biliyorum çok sığ bir tanım oldu bu ama şuan konu bu değil. Bu kadar sade ve anlatmak istediğini bu kadar ironi yoluyla anlatan işlere hayran kalıyorum.

Aynı olay burada da var;

Bir mutfak robotu reklamı

--Meyveler de korkar--

Bu işte Brezilya'dan çıkmış.
Arkamarka'da da konusu oldu hatta

Her yapılan işten bir "deha pırıltısı" beklemek olmaz tabii. Çok sık çıkan işler değil bunlar. Ya da reklamverenlerin arasında bu şekilde işleri istemeyenler de çok. Ama reklamcılığın ne kadar zeka isteyen bir iş olduğunu hatırlatıyor...

Bu adam uçmuş

2009-02-02T05:01:00.000-08:00

Hollandalı tasarımcı Pieke Bergmans'dan bahsediyorum. Yaratıcık bu olsa gerek. Bir kaç işini koydum buraya. Daha kapsamlı bilgi için sitesinde gezinebilirsiniz. Sitesinde yapılış aşamalarıda mevcut. Fovorim ise kesinlikle lambalar.

Hayat bu, herşey olur…

2009-01-31T01:02:00.000-08:00

Gerçekten güzel bir iş yapmış Allianz Sigorta.

Televizyon ve Radyo reklamlarının ikiside ayrı bir tad veriyor insana. Özellikle Radyo üzerindeki reklamı çok daha güzel bence. Metinin üzerinde çok uğraşıldığı belli. Hele ki Reklam filminden bahsetmek gerekirse, Türkiye'de kolay kolay bu kadar uğraşılan reklam sayısı çok değildir. Radyoda ne zaman karşıma çıksa büyük keyifle dinliyorum. "Reklam bir film gibi değil bir müzk gibi olmalı" diye okumuştum bir yerde. Gerçekten çok doğru bir söz. İnsan sevdiği bir filmi en fazla beş altı kere izler. Sonra o eski keyfi alamaz. Hadi on-onbeş kere olsun.(Bazı fanlar için). Fakat bir şarkı öyle değildir. İnsan sevdiği bir şarkıyı yıllarca sıkılmadan dinleyeblir. İşte bu reklam da kesinlikle böyle olmuş. Sıkı bir radyo dinleyicisi olarak hergün günde beş altı kere kulağıma gelen bu reklamı sıkılmadan dinliyorum.

Bu kadar bahsettik sözlerinide yazalım;

Hayat bu, herşey olur…

Hesapsız işler,
Yanlış yazılan fişler
Bozuk prizler
Planları altüst eden sürprizler

(Hızlı, kafiyeli ve dinleyicinin kafasında somut problemler oluşturan bir giriş)

Pervazın tam ucunda duran bir saksı
Aksi istikamatten gelen bir taksi olabilir

Şefin salatası az yıkanmış
Fren balatası çok yıpranmış olabilir

Belki temelden girdiğin bina dere yatağıdır
Belki birikimini yatırdığın proje borç batağıdır

Yoluna uykusuz yayalar, uykulu sürücüler
Ya da uyanık bir ortak çıkabilir (alaycı)

Boruda tortu, bacada kurum
Piyasalarda istenmeyen bir durum (istenmeyen kelimesine yapılan vurgu, olumsuzluğa yapılan kuvvetli bir işaret)
Seni bulabilir (dinleyiciye bunlar senin de başına gelebilir demenin harika bir yolu)

Şu dünyanın binbir türlü hali var
Olabilir…

Hepsine hazır olmanız için
Dünyada 119
Türkiye’de 20 yılı aşkın süredir
Sigorta devi Allianz var.

Keşke demeden önce,
Allianz…

Müzik biter: Heey!

Reklamın müziği, efsanevi grup Beatles’tan bir parça: Obladi Oblada

A: Grey İstanbul • YY/CD: Engin Kafadar • SY/AD: Koray Şahan, Ergin Binyıldız • AP: Orhan Özkırım, Murat Erman
Prod: Böcek Yapım • Prodüktör: Oğuz Peri, Tülay İbak • Y/D: Nadir Bekar • Post Prod: ABT AJans

Abanmak yok, teknik vur

2009-01-30T03:03:00.000-08:00

"Futbol Federasyonu'nun ana sponsorlarından Ülker, yeni reklam filminde çocukları bir araya getirdi.

Futbol Federasyonu ile ortaklaşa yürüttüğü ''Herkes İçin Futbol'' projeleriyle özellikle çocuklara ve gençlere spor yaptırmayı hedefleyen Ülker'in reklam kampanyası, bugün televizyonlarda gösterime girdi.

Futbolseverleri çocukluklarına götürecek reklam filmlerinin senaryosu, ''Eğer profesyonel futbolcular, resmi futbol kurallarıyla değil de çocukluk yıllarımızdan hatırladığımız kurallarla futbol oynarsa ne olur'' sorusundan yola çıkılarak oluşturuldu. Kampanyanın sloganı da ''Futbol Nerede Biz Oradayız'' olarak belirlendi.

Fenerbahçe'den Deivid de Souza, Galatasaray'dan Milan Baros, Beşiktaş'tan Rüştü Reçber ve Trabzonspor'dan Gökhan Ünal'ın rol aldığı filmlerde, futbolun yıldızları kadar mahallelerin isimsiz yıldızları da performansları ile göz doldurdu. Reklam kampanyası mahalle aralarında yapılan maçlarda sıkça duyulan ''Abanmak yok, teknik vur'', ''Üç korner bir penaltı'' ve ''Gol atan kaleye'' gibi sokak futbolunun kurallarını yeniden gündeme taşıyor.

Kampanya ile ilgili bilgi veren Yıldız Holding Kurumsal İletişim Genel Müdürü Zuhal Şeker, şunları kaydetti:

''Evrensel dili, bedensel ve zihinsel gelişime katkısı ve insanları hayatın içine çeken önemli bir araç olması nedeniyle çocuklara yönelik çalışmalarımızı spor alanında yoğunlaştırdık. Çünkü biz sporun çocukları, dayanışma, sosyalleşme ve yeni şeyler öğrenme konusunda motive ettiği gibi pek çok zararlı alışkanlıktan da uzak tuttuğuna inanıyoruz. Yeni reklam kampanyamızda bir yandan desteklediğimiz takımların her zaman yanlarında olduğumuzu anlatırken, diğer yandan da çocukları futbol oynamaya özendirmeyi hedefledik.''

Grey İstanbul tarafından hazırlanan kampanyanın filmleri, yönetmen Ali Taner Baltacı tarafından çekildi."

Bu reklamda insan kendine şunu söylüyor; reklamcı olmak o ülkede yetişmenin, oranın kültürüyle büyümenin, sokak dilini bilmenin artılarını bu şekilde kullanabilir.. "Yabancılar yapmış" adı altında birçok işe hayranlıkla bakarken o işlerin evrenselliğine kapılırız. Çünkü reklamda evrensel simgeler, mesajlar kullanılmıştır. Fakat yerel bir kampanya söz konusu ise, orada yetişmiş kişiler ön plana çıkar. Reklamı izlediğimde çocukluğumun aklıma gelmesi bir tesadüf değildi. Amaçlardan biri de buydu zaten. Bence hedef kitle için çok doğru bir strateji seçilmiş. Özellikle "atan alır" cümlesiyle yetişen bir genç olarak buradan Grey İstanbul'u kutluyorum. Ve bir olguyu daha hatırlatmak istiyorum; "kaleci oyuncu" :) Gerçi Rüştü bunu gerçeğe dönüştürmüş durumda :))

Konuyla alakasız olarak

Fish'de Bütün Hayallere yer var

2009-01-29T10:07:00.000-08:00

En son ne zaman hayal kurduğunuzu hatırlıyor musunuz?
hani bi zamanlar dünyayı gezme fikriniz vardı
adını bile bilmediğiniz bir ülkede evlenecektiniz
hani bir motosiklet alacaktınız
kimsenin çözemediği o denklemi siz çözecektiniz
binlerce insana şarkı söyleyecektiniz
siz, dünyayı değiştirecektiniz
bir köpeğiniz olacaktı sizin, ama yok galiba
sahi ne zaman vazgeçtiniz köpeğinizden?
hayallerinizden ne zaman vazgeçtiniz?
şimdi tekrar onların peşine düşün
çünkü bizim bir fikrimiz var
sizi terkeden sevgilinizin önünden muhteşem bi arabayla geçebilirsiniz
hep hayalini kurduğunuz o eve sahip olabilirsiniz
bayılana kadar alışveriş yapabilirsiniz
mesela safariye çıkabilirsiniz
bir tekneyle okyanusa açılabilirsiniz
gerçekten mutlu olabilirsiniz
evet bizim bir fikrimiz var
hayallerinizi geri getirecek bir fikir
her şeyi değiştirecek bir fikir...
......................................................................................................

"Fish bir kredi kartı
Ve çok daha fazlası
Hayallerinizi gerçekleştirecek, sizi mutlu edecek bir şey.
Fish bir devrim"

Diyor kendisi için. Çok iddialı...
Hatta fazla iddialı.

Bu dedikleri belki tartışılır ama bir gerçek var ki reklam filmi arşivde saklanabilecek türde olmuş. Bu reklamı ilk gördüğümde gerçekten içimde bir şeyleri hareketlendirdi. Ne reklamı ne reklamı diye aklımdan seçenekleri elerken sonunda Akbank'ın yeni çıkarttığı kredi kartı olduğunu öğrendim. Doğrusunu söylemek gerekirse sonunda kredi kartı reklamı olduğunu öğrenmek beni mutsuz etti.
Böyle bir reklam için iyi kategori bence "sosyal sorumluluk kampanyası" idi.
Bu kadar iyi bir reklam kredi kartı için harcanmış.
Ne bileyim asıl sadece kısa bir slayt gösterisi olabilseydi tadından yenmezdi .
Reklamdaki şarkı "somewhere over the rainbow". Şarkıcı: Israel Kamakawivo.
1 dakika 23 saniye gerçek anlamda muhteşem kullanılmış
Reklamdaki ses Hakan Geçek'e ait.